Οι Έλληνες επιστήμονες - μηχανικοί του CERN......
Ας γνωρίσουμε μερικούς από αυτούς...
Μιχάλης Καρατζινός: «Εργάζομαι στο μεγαλύτερο ελληνικό εργαστήριο του κόσμου!»
Με αυτή τη φράση ο πειραματικός φυσικός, Μιχάλης Καρατζινός, μετέφερε στην τηλεφωνική μας επικοινωνία τον τρόπο με τον οποίο αισθάνεται το εργαστήριο, που τα τελευταία 24ωρα μετά την ανακοίνωση για την ανακάλυψη του σωματιδίου του Higgs, έχει προσελκύσει τα βλέμματα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. «Ζω και εργάζομαι εδώ 20 χρόνια. Τα τελευταία δύο, από 80 ώρες την εβδομάδα για να λειτουργήσει όπως πρέπει ο επιταχυντής. Η Ελλάδα συνεισφέρει ετησίως στις έρευνες 15 εκατ. ευρώ τον χρόνο - ποσό που αντιστοιχεί στο 2% του συνόλου, εγώ είμαι Έλληνας, άρα; Εργάζομαι στο μεγαλύτερο ελληνικό εργαστήριο του κόσμου» επαναλαμβάνει.
Πως αισθάνεται ο Μιχάλης Καρατζινός στο άκουσμα της μεγάλης επιστημονικής ανακάλυψης; «Το ξέραμε από το Δεκέμβριο, έλειπαν κάποιες λεπτομέρειες» σε προσγειώνει απότομα αλλά για λίγο «Είναι εντυπωσιακό, αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν πρόκειται επί της ουσίας για ανακάλυψη, αλλά για επιβεβαίωση μιας ερευνητικής ομάδας με τον κ. Higgs από το 1964. Φανταστείτε, αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονταν τότε κάτι, που δεν είχαμε δυνατότητα σε καμία από τις δεκαετίες που ακολούθησαν να αποδείξουμε. Προφανώς και είμαι ικανοποιημένος, έχω δει ανθρώπους να εργάζονται στο αντικείμενο 20 χρόνια και επιτέλους ο κόπος τους ανταμείφθηκε. Αισθάνομαι όμως και άλλο ένα συναίσθημα, περίεργο, μία λύπη. Νομίζω ότι θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον αν δεν βρίσκαμε το σωματίδιο, αλλά κάτι πολύ κοντά σε αυτό. Κάτι που να μας κάνει να αναθεωρήσουμε ορισμένα στοιχεία και να συνεχίσουμε την έρευνα από άλλη οπτική γωνία» συμπληρώνει. Ωστόσο, ήδη όπως αποκαλύπτει, έχει καταθέσει πρόταση, για τη δημιουργία ενός εργοστασίου παραγωγής σωματιδίων Higgs, «γιατί αυτό πρέπει να είναι το επόμενο βήμα, δεν υπάρχει τέλος στην έρευνα».
Πάρις Σφήκας: «Μάθαμε, πως τα πάντα αποκτούν υπόσταση»
Ο Πάρις Σφήκας, δεν έκρυβε τη χαρά του για τις εξελίξεις. Καθηγητής Σωματιδιακής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέλος της ομάδας του CERN - συντονιστής φυσικής του πειράματος CMS, έχοντας υπό την επίβλεψή του 16 ερευνητικές ομάδες και 1100 πειραματικούς φυσικούς από όλο τον κόσμο - δεν είναι εύκολο να εξηγήσει με απλά λόγια τι σημαίνει «το μποζόνιο του Higgs», όπως προτιμά να το αποκαλεί αντί του σωματιδίου του Θεού που έχει επικρατήσει. O ίδιος, στις λιγοστές του δηλώσεις, ήταν εξαιρετικά προσεκτικός. «Η ανακάλυψη απαντά στο ερώτημα, πώς τα πάντα αποκτούν υπόσταση». Το πριν, δεν υπάρχει, δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Και η συνέχεια; «Τώρα το βρήκαμε. Δεν ξέρουμε τίποτε πέραν της ύπαρξής του. Ποιες είναι οι ιδιότητές του; Μήπως κάνει κι άλλα πράγματα πέρα από το να δίνει μάζα; Συνεχίζουμε να τρέχουμε και θα συνεχίσουμε για τουλάχιστον οκτώ μήνες» δηλώνει.
Κωνσταντίνος Κορδάς: «Ο αέναος κύκλος της εξέλιξης»
Στον τέλειο κύκλο έρευνας – τεχνολογίας αναφέρθηκε ο λέκτορας στο AΠΘ και συντονιστής στο πείραμα του CERN της ανάλυσης φυσικής στο κανάλι παραγωγής ΖΖ, κ. Κορδάς Κωνσταντίνος. Ο ίδιος επισημαίνει πως «με κάθε ανακάλυψη που κάνουμε, καταλαβαίνουμε τον κόσμο καλύτερα - αυτή είναι η δουλειά του ανθρώπου» και συνεχίζει: «Όλα όσα επιτυγχάνονται σήμερα, είναι απόρροια του ερευνητικού έργου των προηγούμενων γενεών. Ο κ. Κορδάς ξεκαθαρίζει πως έρευνα και τεχνολογία αλληλοσυμπληρώνονται δημιουργώντας έναν τέλειο κύκλο. «Για να εντοπίσουμε νέα σωματίδια και να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας, χρειαζόμαστε μηχανήματα που είναι στην αιχμή της τεχνολογίας, όπως τον επιταχυντή. Οδηγώντας την τεχνολογία στα όριά της, προκύπτουν εφαρμογές που βελτιώνουν τη ζωή μας. Για παράδειγμα, το να καταλάβουμε πως δουλεύουν οι πυρήνες και πως αν βάλουμε ένα μαγνητικό πεδίο, προσανατολίζονται με αυτό, μας οδήγησε στις μαγνητικές τομογραφίες» και καταλήγει: «Η ανακάλυψη χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί τεχνολογία αιχμής, η οποία χρειάζεται να για κάνεις μία ακόμη ανακάλυψη, κ.ο.κ.»
Περήφανοι για τις επιλογές τους
Ο κατάλογος των Ελλήνων που εργάζονται στο CERN δεν τελειώνει. Η Δεσποινα Χατζηφωτιάδου, πειραματικός φυσικός εργάζεται σαν πρώτης βαθμίδας ερευνητής του Εθνικού ινστιτούτου πυρηνικής φυσικής της Ιταλίας, με έδρα τη Μπολόνια. Ζει στα Γαλλο- ελβετικά σύνορα από το 1987. Οταν ξεκίνησε να δουλεύει στο CERN, ήταν Λέκτορας στη Θεσσαλονίκη. Οι απουσίες της από την εργασία της την οδήγησαν σε απόλυση, ωστόσο δεν το μετανιώνει, καθώς κατάφερε να γνωρίσει την κορυφή της έρευνας στον κλάδο της
Η Μαρία Δήμου είναι μηχανικός υπολογιστών και Φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων. Είναι η γυναίκα που για πάνω από 15 χρόνια δημιουργεί επανάσταση στην επιστήμη των υπολογιστών. Τα παιδιά της πηγαίνουν στο ελβετικό σχολείο το πρωί και στο ελληνικό το απόγευμα για τη γλώσσα. Στο CERN προσελήφθη για να φτιάξει μια πύλη ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τροποποίησε τη διεύθυνση του mail από κώδικα σε ονοματεπώνυμο για να το χρησιμοποιούμε όλοι με τη σημερινή του μορφή. Σήμερα ασχολείται με τα δίκτυα πλέγματος υπολογιστών Grid.
Πηγή
Τους θρέφει μόνο ο φόβος μας
Να σημειώσω εδώ, με τον κίνδυνο να χαρακτηριστώ κι εγώ θύμα των κλισέ, ότι ο άτυχος βορειοαφρικανός σύντροφος ήταν καθαρός, ενδεδυμένος ιμάτια Έλληνος μεσοαστού προ κρίσεως και με ένα βλέμμα απορίας για την κατάσταση που βίωνε.
Σε χρόνο dt, εμφανίζεται μεσήλιξ φασίστας ακτιβιστής, ο οποίος τον πιάνει από το λαρύγγι, τον κολλάει στον τοίχο και ετοιμάζεται να του χώσει μπουκέτο.
Το γεγονός που σου περιγράφω έχει λάβει χώρα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και καταλαβαίνω ότι είμαι ο μόνος που μπορεί να κάνει κάτι, οπότε ασυναίσθητα επεμβαίνω και καταφέρνω να γλιτώσω τον άνθρωπο.
Μέχρι εδώ είμαι ο σούπερ ήρωας, ο μόνος που θα μπορούσε να σώσει τον μάλλον Βορειοαφρικανό (νόμιμο, όπως έμαθα αργότερα, μετανάστη.)
Και τότε έρχεται η πραγματικότητα να καταρρίψει την ηρωική όπως πίστευα μέχρι τότε πράξη μου.
Ξαφνικά καταλαβαίνω ότι είμαι περικυκλωμένος από μια ομάδα πέντε με έξι ομοιόμορφα ντυμένων,με γαλάζια πουκάμισα και σκούρα παντελόνια, φουσκωτών.
Ο επικεφαλής (έτσι τουλάχιστον ενεργούσε) μου έκανε ένα πέσιμο λέγοντας μου ότι είναι αστυνομικοί,να μαζευτώ κτλ.
Στο άκουσμα του αυτοπροσδιορισμού του, δεν κρατήθηκα και του είπα ότι αφού είναι αστυνομικός και είναι παρών σε αυτό το δρώμενο, είναι δικιά του δουλειά να σταματήσει το λιντσάρισμα.
Συμπλήρωσα δε ότι αισθάνομαι ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν αυτά τα γεγονότα 100 μέτρα από τη Βουλή. Η απάντηση του ήταν ότι μπορώ να καλέσω ένα περιπολικό και να πάμε στο τμήμα για κατάθεση! Ξαφνικά βρέθηκα να είμαι ο κατηγορούμενος για το συμβάν από μια δράκα «φρουρών»" του νόμου και της τάξης.
Το δρώμενο έλαβε χώρα για λίγα ακόμα λεπτά με έμενα, τον συγκεκριμένο κύριο (ο οποίος είναι φτυστός με τον Παναγιώταρο) και τον οδηγό του βαν να λογομαχούμε, ενώ ο μετανάστης τους φώναζε από απόσταση ασφαλείας ότι κάποια μέρα θα το βρούνε μπροστά τους.
Τότε, κοιτάζοντας γύρω μου κατάλαβα ότι ο φασίστας που έσκασε από το πουθενά είχε εξαφανιστεί,όπως κάθε καλή κότα.
Το λήξαμε εκεί αλλά το μανιαούρι μου δεν με άφηνε να ηρεμήσω. Από γείτονες έμαθα ότι η ομάδα των φουσκωτών είναι αστυνομικοί με πολιτικά, οι οποίοι φρουρούν πολιτικά γραφεία που βρίσκονται εντός στοάς.
Τώρα που σου γράφω είναι νύχτα, γύρισα σπίτι αλλά δεν μπορώ να ηρεμήσω. Όπως είπα και πριν νιώθω ντροπή να ζω σε μια χώρα που συμβαίνουν τέτοια γεγονότα.στο κέντρο της πρωτεύουσάς της.
Ο λόγος που σου στέλνω αυτό το e-mail είναι γιατί μετά την εξαφάνιση του φασίστα από το set, σιγουρεύτηκα για αυτό που καιρό τώρα σκέφτομαι¨Οι φασίστες είναι οι μεγαλύτερες κότες,το μόνο που τους θρέφει είναι ο φόβος μας και η προστασία που τους παρέχουν οι θεσμοί που έπρεπε να τους κυνηγάνε.
Όλοι μαζί μπορούμε να τους αναγκάσουμε να κρυφτούν πάλι στις τρύπες τους. Ακόμα καλύτερα, να τους αναγκάσουμε να εγκαταλείψουν την χώρα. Έτσι,για να ξεβρομίσει ο τόπος.
Monkeyprince
Υ.Γ. Εννοείται ότι μπορείς να το διαδώσεις.
(Αγαπητέ φίλε, ναι είναι χέστηδες και πάντα ήταν χέστηδες. Αλλά σας έχω άσχημα νέα. Οι φασίστες είναι πάρα πολλοί και -βέβαια- δεν είναι μόνο οι χρυσαυγίτες. Τώρα βλέπουμε τα χιλιάδες πρόσωπά τους που ήταν κρυμμένα πίσω από τις πιστωτικές κάρτες, τα δάνεια και την «Ελλάδα της ευημερίας».
Είδα στην Πλάκα πέντε νεαρά κτήνη να επιτίθενται σε μαύρο, αφού πρώτα πήγαν να τον πατήσουν με το αυτοκίνητο – για πλάκα, δεν τους έκανε τίποτα. Ατυχώς για αυτούς, ο μαύρος αποδείχτηκε πλούσιος Γάλλος τουρίστας και όχι εξαθλιωμένος Αφρικανός μετανάστης.
Είδα στο Μοναστηράκι Έλληνες αστυνομικούς να ζητούν με άγριο ύφος έγγραφα από Αμερικανούς ναύτες πολεμικού πλοίου που είχε αράξει στον Πειραιά. Ναι, οι ναύτες ήταν μαύροι. Και οι «μάγκες» αστυνομικοί ήταν πολύ δουλοπρεπείς, όταν συνειδητοποίησαν πως οι μαύροι ήταν Αμερικανοί.
Θα σας πω τι θα γίνει στη συνέχεια. Κάποιοι φασίστες θα επιτεθούν σε τουρίστες που δεν έχουν τα «σωστά» χαρακτηριστικά -δηλαδή δεν είναι λευκοί-, ή σε τουρίστες που θα θεωρήσουν «εχθρούς της Ελλάδας», αυτό θα πάρει τεράστια δημοσιότητα, και η Ελλάδα θα χάσει εκατομμύρια τουρίστες γιατί κανείς δεν θέλει να κάνει διακοπές σε μια χώρα ρατσιστών και φασιστών που έχουν μάλιστα την βεβαιότητα πως είναι απόγονοι του Σωκράτη και του Αριστοτέλη.
Τα παπαγαλάκια του Mega και του ΣΚΑΪ θα ανακαλύψουν ξαφνικά πως καταστροφή για τον τουρισμό είναι οι φασίστες που φιλοξενούν στις εκπομπές τους και όχι το ΠΑΜΕ που έφραζε τα λιμάνια -όπως ούρλιαζαν αυτοί-, ενώ είναι ολοφάνερο πως το ΠΑΜΕ -εκτός από τα λιμάνια- θα έπρεπε να φράξει και το μουνί της μάνας τους, για να μην βγουν ποτέ έξω.
Αλλά να σας πω κάτι; Χαίρομαι. Είμαι ενθουσιασμένος που η Ελλάδα βλέπει επιτέλους το άθλιο και χυδαίο πρόσωπό της στον καθρέφτη. Γιατί, αν κάποιοι ανακάλυψαν το πρόβλημα πριν από δυο χρόνια με την χρεοκοπία της χώρας, κάποιοι άλλοι το έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια και υπέφεραν από όλους αυτούς τους φασίστες που -εκτός από Έλληνες- περνιούνται και για άνθρωποι.
Και τώρα που η Ελλάδα βλέπει το πραγματικό πρόσωπό της στον καθρέφτη, θα πρέπει να αποφασίσει αν της αρέσει.)
pitsirikos
Περίεργη δήλωση στην επιστολή του Πρωθυπουργού προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Όπως σας έχω πληροφορήσει, δυστυχώς δεν θα μπορέσω να παραστώ στο σημερινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, λόγω μιας οφθαλμολογικής επέμβασης που έπρεπε να γίνει. Η Ελλάδα θα εκπροσωπηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια. Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σας επαναβεβαιώσω ότι η Ελλάδα είναι απόλυτα αποφασισμένη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από την πρόσφατη συμφωνία διάσωσης. Η νέα κυβέρνηση της Ελλάδας αποδέχεται την ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης και είναι πλήρως δεσμευμένη στους στόχους, στους αντικειμενικούς σκοπούς και σε όλες τις βασικές πολιτικές του Προγράμματος. Θα επιταχύνω την εφαρμογή του Προγράμματος με έμφαση στον τομέα των Ιδιωτικοποιήσεων. Βεβαίως, υπάρχει το ζήτημα ορισμένων αναγκαίων τροποποιήσεων του Προγράμματος, ώστε να ελεγχθεί η άνευ προηγουμένου ανεργία και να ανασχεθεί η καταστρεπτική ύφεση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα για πέμπτο συνεχές έτος. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλισθεί, επίσης, η επίτευξη όλων των στόχων. Προσβλέπω σε συνάντησή μας, ευθύς ως οι γιατροί μου επιτρέψουν να ταξιδέψω. Αντώνης Κ. Σαμαράς».
Ο όρος «ιδιοκτησία του προγράμματος σταθεροποίησης» δεν είναι ελληνικός, αλλά…αμερικάνικος όρος που μεταφράστηκε λέξη προς λέξη, μάλλον κατόπιν απαίτησης του ΔΝΤ και της ΕΕ. Όροι σαν και αυτόν χρησιμοποιούνταν από τους αποικιοκράτες όταν «βοηθούσαν» τριτοκοσμικές χώρες της Αφρικής και της Νοτίου Αμερικής για να τους δεσμεύουν απόλυτα στην κυριαρχία τους! Πιο απλά στα Αμερικάνικα, αυτός ο όρος σημαίνει ότι την απόλυτη Ευθύνη των Αποτελεσμάτων του Προγράμματος Σταθεροποίησης Αναλαμβάνει η Ελληνική Κυβέρνηση. Δηλαδή, αν Πτωχεύση η χώρα, την ευθύνη την έχει η Ελληνική Κυβέρνηση και όχι οι δανειστές που την επέβαλαν. Διαβάστε την ανάλυση που ακολουθεί και δώστε τη στα παιδιά σας.
Αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί, ωστόσο, απο μια πλευρά, καλώς οι δανειστές ζητούν να είμαστε εμείς υπεύθυνοι για την Πτώχευση της Ελλάδας για ένα και μόνον λόγο: Το Μνημόνιο ΙΙ ζητούσε δύο πράγματα. 1) Περικοπές στην άγρια Σπατάλη των πολλαπλών μισθών, επιδομάτων και συντάξεων, πέρα από τους μισθούς και τις συντάξεις-μαιμού που τσέπωναν τα ίδια πρόσωπα και όχι στην οριζόντια κάθετη μείωση όλων των μισθών και συντάξεων και 2) Ξερίζωμα της Κομματικής Διακυβέρνησης και των αναρίθμητων Οργανισμών-Μαιμού που ευθύνονται για δισεκατομμύρια σε άχρηστες δαπάνες καθώς και Διαφάνεια στις Κρατικές Προμήθειες από τις Εταιρείες που ανήκουν στους Έλληνες Πρωθυπουργούς και Υπουργούς και των δύο Κομμάτων, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Βέβαια οι δικοί μας σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καταδώσουν τους…εαυτούς τους! Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όλοι οι ξένοι δανειστές μας και επικριτές μας! Άρα η υποκρισία τους είναι ολοφάνερη…Μπορεί ο Α. Σαμαράς να μη συμμετείχε γιατί ήταν εκτός Πολιτικής για πολλά χρόνια, όμως γνωρίζει με μεγάλη ακρίβεια ποίοι είναι αυτοί που ελέγχουν όλες τις Εταιρείες που Προμηθεύουν το Κράτος.
Από την άλλη πλευρά, για να βάζουμε τα πράγματα σε κάποια λογική βάση, ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης της Πτώχευσης ορισμένων Ευρωπαϊκών Κρατών, επιβαρύνει τις μεγάλες παγκόσμιες Τράπεζες που Δάνειζαν με μεγάλη ευκολία Κράτη γνωρίζονται ότι η Οικονομία τους δεν πρόκειται ποτέ να εξοφλήσει τα εν λόγω Δάνεια.Αυτή η υστερόβουλη ενέργεια θα πρέπει κάποια ημέρα να ποινικοποιηθεί αυστηρά! Μάλιστα, πλήρωναν στους Διεφθαρμένους Πολιτικούς και τη σχετική Προμήθεια, Αμοιβή Σύστασης, γνωστή ως Referral Fee. Οι εν λόγω Τράπεζες έχοντας απεριόριστη πρόσβαση στα χρήματα και έχοντας εξασφαλίσει πριν αυτά κυκλοφορήσουν τεράστια περιθώρια Κέρδους για τις ίδιες, αναζητούν καθημερινά Δανειολήπτες και για αυτό και πληρώνουν τις σχετικές Προμήθειες οι οποίες δεν είναι καθόλου αμελητέες γιατί Κερδίζουν απεριόριστους τόκους που τις επιτρέπουν να δίνουν μεγάλες προμήθειες!
Υπενθυμίζουμε ότι οι μεγάλοι τοκογλύφοι της ιστορίας ξεκίνησαν από τους Αγγλοσάξωνες Άγγλους Τραπεζίτες που έδωσαν πχ ένα δάνειο στην Ελλάδα ένα εκατομμύριο λίρες Αγγλίας, όταν ιδρύθηκε ως Κράτος το 1830, όμως η εκταμίευση περιορίστηκε στις 500.000 λίρες Αγγλίας. Η διαφορά εξηγήθηκε ως «Εξοδα»!
Το ιστορικό Έγκλημα των δικών μας Πολιτικών των τελευταίων 37 χρόνων είναι το εξής: Μπορούσαν να εξασφαλίσουν προνόμια για την Ελληνική Κοινωνία, όπως τα κατάφεραν οι Γερμανοί, Ολλανδοί, Σουηδοί, Δανοί, Φιλανδοί κα. για τις δικές τους Κοινωνίες. Και αυτοί χρηματίστηκαν για να μπορέσουν να παραμείνουν στην Πολιτική σκηνή. Όμως δεν ξεπούλησαν τα πάντα! Διαπραγματεύτηκαν προνόμια για το Κράτος τους! Οι δικοί μας ίσως λόγω του ραγιάδικου κόμπλεξ που μας χαρακτηρίζει δεν είχαν το σθένος να πατήσουν λίγο το πόδι τους και να Διαπραγματευτούν υπέρ των Ελλήνων Πολιτών!
Ένα παράδειγμα: Αν οι Γερμανοί βρίσκονταν σε μια διαπραγμάτευση με Αμερικανούς ας πούμε για μια τεράστια Επένδυση στη Γερμανία, πώς φαντάζεστε ότι θα τους αντιμετώπιζαν οι Αμερικανοί Διαπραγματευτές; Με τον ίδιο τρόπο που θα αντιμετώπιζαν τους Έλληνες ή τους Νιγηριανούς;
Εκεί ακριβώς φωλιάζει το πρόβλημα και όπως πολύ σοφά είπε ο δικός μας Σωκράτης:
Η Ζωή των Εθνών είναι όπως η Ζωή των Ατόμων.
Και η Σύγχρονη Ψυχολογία συμπληρώνει:
Η συμπεριφορά του άλλου εξαρτάται από τη δική μας!
Έτσι για να προετοιμάζουμε τα παιδιά μας να ξεπεράσουν το Σύνδρομο του «Greek»!
Η «Αυτοεκτίμηση» Κερδίζεται αφού Παράγουμε Έργο». Δεν χαρίζεται από κανέναν!
Λόγιος Ερμής
Η χώρα μπαίνει σε περίοδο πολιτικής ανωμαλίας. Του Σ. Κούλογλου
Αν η απάτη του περίφημου “λεφτά υπάρχουν”, η νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και η οικονομικό-κοινωνική κρίση προκάλεσαν την απαξίωση και δημιούργησαν τα σημερινά πολιτικά καρκινώματα τύπου Χρυσής Αυγής, μπορεί να υπολογίσει κανείς τις καταστροφικές συνέπειες- όχι απλώς για το πολιτικό σύστημα, αλλά και για την δημοκρατία συνολικά- που θα προκαλέσει η αθέτηση της αναδιαπραγμάτευσης, όπως κατεγράφη επισήμως στην συζήτηση για τις προγραμματικές της κυβέρνησης.
Στο κάτω-κάτω,το αν υπάρχουν ή όχι λεφτά δεν είχε αποτελέσει κεντρικό σημείο αντιπαράθεσης στις εκλογές του 2009 και η αποκάλυψη της απατεωνιάς έγινε σταδιακά, ενώ η χώρα είχε παράλληλα να αντιμετωπίσει μια πρωτοφανή, διεθνώς, επίθεση των αγορών. Εδώ, ούτε 20 μέρες μετά τις εκλογές, ο πρωθυπουργός υποβαθμίζει, στην παρθενική του ομιλία στην Βουλή, την βασική προεκλογική υπόσχεση περί “θαρραλέας αναδιαπραγμάτευσης” των καταστροφικών μνημονίων σε δύο γελοία αιτήματα προς τους δανειστές: την “επέκταση του επιδόματος ανεργίας για μιαν χρονιά ακόμα, με κοινοτικούς πόρους” και την“τακτοποίηση των φετινών αλλεπάλληλων φορολογικών επιβαρύνσεων σε περισσότερες δόσεις”, και όχι μόνο σε τρεις, όπως γίνεται σήμερα.!!(ανάλυση για τις δηλώσεις)
Η κυβερνητική πλευρά υποστηρίζει ότι η χώρα έχει πλήρως απαξιωθεί στα μάτια των εταίρων και επομένως πρέπει πρώτα να δώσει “δείγματα γραφής” κι ύστερα να ζητήσει ακόμη και αυτονόητες αλλαγές, τις οποίες έχουν ήδη θεωρήσει λογικές κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Αν και η τακτική των καλών παιδιών(ή του καρπαζοεισπράχτορα) είναι πλήρως αναποτελεσματική και εξευτελιστική, το βασικό θέμα εδώ είναι η στοιχειώδης πολιτική αξιοπιστία: η νέα κυβέρνηση θα έπρεπε να εξηγήσει στον ελληνικό λαό την πραγματική κατάσταση, όπως εκείνη την βλέπει καθώς και τα βήματα που σχεδιάζει να κάνει για να αποκτήσει την δύναμη για να διαπραγματευθεί, πως και πότε θα το κάνει.
Αντί για αυτό ο πρωθυπουργός, λες και είχε εκλεγεί με σημαία τις ιδιωτικοποιήσεις, αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας για να απαριθμήσει έναν ατελείωτο κατάλογο εκτάσεων και εταιρειών προς πώληση, μεταξύ των οποίων βρίσκονται κερδοφόρες εταιρείες, στρατηγικής σημασίας για την οποιαδήποτε απόπειρα ανασυγκρότησης της χώρας. Ακόμη και τα περιφερειακά δημόσια νοσοκομεία σχεδιάζεται να δοθούν σε ιδιώτες, την ώρα που, λόγω της ανεργίας και της οικονομικής κρίσης, όλο και περισσότεροι πολίτες στρέφονται προς το δημόσιο για να εξασφαλίσουν στοιχειώδη περίθαλψη!
Στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ είναι γνωστό ότι εδώ και ένα χρόνο περίπου, όταν η προσπάθεια των όποιων μεταρρυθμίσεων της δημόσιας διοίκησης στην Ελλάδα και μαζί η άχρηστη κυβέρνηση Παπανδρέου θεωρήθηκαν τελειωμένες από τις Βρυξέλλες και τους δανειστές, στην Αθήνα έχουν πλακώσει εκατοντάδες σύμβουλοι και ειδικοί, που απλώς περιμένουν το εναρκτήριο λάκτισμα για το μεγάλο φαγοπότι. Αυτό το ρόλο παίζουν πλέον και πολλοί από τους συμβούλους που επανδρώνουν τους μηχανισμούς της τρόικας και του κυρίου Ραιχενμπάχ. Η προχθεσινή ομιλία του κ. Σαμαρά ήταν η πρόποση, το στην υγειά σας, για το μεγαλύτερο πάρτι ξεπουλήματος και διαφθοράς που θα έχει γνωρίσει η χώρα.
Είναι πλέον φανερό ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν έχει κανένα ορίζοντα, καμιάς τετραετίας. Η κατάληψη της πρώτης θέσης στις εκλογές από την ΝΔ, ενισχύθηκε από τον διεθνή παράγοντα και βασικά από το Βερολίνο,με ορίζοντα αρχικά τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές τον Νοέμβριο και, το αργότερο, τις εκλογές στη Γερμανία το φθινόπωρο, του 2013, όταν η Μέρκελ θα επιδιώξει την επανεκλογή της χωρίς να έχει καταρρεύσει η ευρωζώνη. Είναι όμως πολύ αμφίβολο αν το σημερινό κυβερνητικό σχήμα θα αντέξει μέχρι τότε: μπορεί ο κ. Βενιζέλος να μην αποφάσισε να θάψει το πτώμα που βρομάει, κάνοντας έτσι αναπόφευκτη, για να γίνει η ταφή, και μια τρίτη ήττα. Ομως για την ΔΗΜΑΡ, τουλάχιστον στο σύνολο της, θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να υποστηρίζει μια κυβέρνηση με την πιο νεοφιλελεύθερη ατζέντα στην Ευρώπη.
Με την οικονομία, την εγκληματικότητα και την κοινωνία στο παρά 5, η απώλεια της μικρής πολιτικής νομιμοποίησης που διέθετε η κυβέρνηση, προμηνύει πολιτική ανωμαλία. Σε αυτές τις συνθήκες είναι απαραίτητο να οργανωθούν οι πολίτες, με βασικές αρχές την κοινωνική αλληλεγγύη και την διαφύλαξη της δημοκρατίας. Η άλλη εκδοχή δεν είναι ούτε ο Σαμαράς, ούτε η Μέρκελ. Αλλά οι νοσταλγοί της χούντας και οι νεοναζί.
ΠΗΓΗ
Το διπλό και τυφλό έγκλημα των πολιτικών!
Η τιμωρία, προϋποθέτει απαραίτητα την ... στοιχειοθέτηση της κατηγορίας! Την ... εξιχνίαση του εγκλήματος και συνεπώς την ανεύρεση του εγκληματία που το διέπραξε! Δεν είμαι νομικός ούτε και διεκδικώ δάφνες στη νομική επιστήμη! Αλλά διεθνώς, σε ολάκερη την ιστορία του ανθρωπίνου γένους, η τιμωρία έρχεται μετά τον ... εντοπισμό του εγκληματία!
Θα αναρωτιέστε, και δίκαια λοιπόν, γιατί ένας οικονομολόγος ασχολείται με ένα «νομικίστικο θέμα που μάλιστα είναι ξεκαθαρισμένο εδώ και αιώνες;
Πολύ απλά, διότι εδώ στην Ελλάδα, ισχύουν μεν όλα αυτά, αλλά μετά την Μεταπολίτευση ΔΕΝ αφορούν στους πολιτικούς που άσκησαν εξουσία! Τα κόμματα εξουσίας, είναι στο απυρόβλητο και για κάθε έγκλημα που διαπράττουν, τιμωρείται πάντοτε ο πολίτης πολύ απλά, διότι με την ψήφο του, έδωσε εντολή στους πολιτικούς να … εγκληματήσουν!
Υπουργοί, υφυπουργοί γενικοί γραμματείς και φαρισαίοι, έχουν θέσει εαυτόν και αλλήλους, ακόμη κι εκτός του δικονομικού συστήματος της χώρας και όχι μόνο αυτό αλλά κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ευρύ φάσμα ατιμωρησίας, που δεν συναντάται πουθενά αλλού, ει μη μόνον στα σύγχρονα δικτατορικά καθεστώτα και στους Βασιλιάδες του Μεσαίωνα!
Κι αυτό το γνωρίζει καλά η Τρόικα με πρώτο-πρώτο τον αξιοθρήνητο υπαλληλάκο της, Πολ Τόμσεν, που σε συνεργασία με τις τελευταίες Ελληνικές Κυβερνήσεις, ζητά εκτός όλων των άλλων ανάλγητων μέτρων και την απόλυση 150.000 Ελλήνων δημοσίων υπαλλήλων!
Ζητά δηλαδή, την παραδειγματική τιμωρία 150.000 οικογενειών, ως αντίμετρο για ένα έγκλημα που , άλλοι σχεδίασαν, άλλοι πραγματοποίησαν και ως συνήθως οι πραγματικοί ένοχοι, θα μείνουν ατιμώρητοι!
Ως οικονομολόγος, είμαι υποχρεωμένος, να παραδεχτώ ότι ένα μέρος των δημοσίων υπαλλήλων, δεν εργάζεται! Δεν καλύπτει απολύτως καμία ανάγκη, και παρόλα αυτά, πληρώνεται από το υστέρημα του φορολογούμενου πολίτη, άδικα και χωρίς λόγο! Ποιος φταίει άραγε γι αυτό; Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι, ή αυτοί που γνώριζαν καλά ότι δεν χρειάζονταν τέτοιες προσλήψεις και παρά ταύτα, υπέγραψαν τους διορισμούς των;;
Επιπρόσθετα, η αργομισθία, μπλοκάρει κάποιες πάγιες «θέσεις», με αποτέλεσμα, ορισμένοι τομείς να είναι υποστελεχωμένοι, και να υπολειτουργούν απλά και μόνο γιατί πρέπει να πληρώνονται οι αργόμισθοι!
Πρόκειται για ένα «καρκίνωμα» της οικονομίας, που δημιούργησε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν οι διορισμοί στο δημόσιο γίνονταν με τηλεγραφήματα κατ ευθείαν από τη Χ.Τρικούπη, με μοναδικό κριτήριο, πόσες αφίσες του ΠΑΣΟΚ είχε κολλήσει ο καθένας! Όχι ότι η ΝΔ υστέρησε στον τομέα των διορισμών, αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής!
Σήμερα, έρχεται η Τρόικα και πιέζει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, να απολύσουν από το Δημόσιο 150.000 υπαλλήλους, χωρίς όμως να εξετάζεται η ποιότητα των οργανικών θέσεων που καλύπτουν αυτοί. Χωρίς καν να εξετάζεται αν σε αυτό το νούμερο περιλαμβάνεται το σύνολο των αργόμισθων καθώς και των δημοσίων υπαλλήλων χωρίς αντικείμενο εργασίας!
Απλά θέλουν ένα νούμερο, έτσι ώστε, να μειωθούν οι μισθοί του δημοσίου τομέα! Δεν δίνουν δεκάρα για το τεράστιο ζήτημα της παραγωγικότητας του Δημοσίου!
Στην ουσία πρόκειται για ένα πρόσχημα της Τρόικα, γιατί το «κέρδος» από την απόλυση των υπαλλήλων αυτών δεν θα σώσουν την Ελληνική Οικονομία! Ο τόμσεν, πιέζει την κυβέρνηση να διώξει τουλάχιστον 150.000 δημόσιους υπαλλήλους, έτσι ώστε, όταν αρχίσει το ξεπούλημά τους, οι αγοραστές, να βλέπουν στα χαρτιά χαμηλό μισθολογικό κόστος!
Να φαίνονται οι δημόσιες επιχειρήσεις ελκυστικές στους αγοραστές δηλαδή!
Από την άλλη, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, λένε επικοινωνιακά, «τι να κάνουμε, το προβλέπει το μνημόνιο»!!!
Κι έτσι, αναζητούν τόσο η «τρόικα εξωτερικού» όσο και η «τρόικα εσωτερικού» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Κουβέλης) την δημιουργία συνθηκών «μαξιλαριού» στην κοινή γνώμη, ώστε να θέσουν στην ανεργία άλλους 150.000 Ελληνες, ανεβάζοντας το ποσοστό της ανεργίας πάνω από το 30% !
Θέλουν να κάμψουν τις αντιστάσεις του λαού σε ότι αφορά στην άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, λέγοντας με τα παπαγαλάκια τους, «γιατί όταν απολύεται ένας ιδιωτικός υπάλληλος δεν ανοίγει μύτη και γίνεται χαμός όταν απολύεται κάποιος από το Δημόσιο»; Και το λένε φυσικά ως επιχείρημα, αυτοί που τελικά έκαναν όλους τους διορισμούς !!!
Επαναλαμβάνω, αυτό που γράφω διαρκώς από το 1991 και μετά! Η μονιμότητα στο δημόσιο πρέπει να καταργηθεί! Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από το να απολύεις μαζικά 150.000 εργαζόμενους οικογενειάρχες, απλά και μόνο γιατί θες να μοσχοπουλήσεις τα φιλέτα του δημοσίου τομέα στους αδημονούντες αγοραστές!
Κι ας υποθέσουμε (που δεν είναι έτσι) ότι οι 150.000 αυτοί, πρέπει όντως να απολυθούν!
Τόσα χρόνια που επιβάρυναν την οικονομία με απίστευτα ποσά, η απώλεια των πόρων αυτών θα μείνει στα … αζήτητα; ΔΕΝ θα τιμωρηθούν όλοι αυτοί που διόριζαν σωρηδόν με αντάλλαγμα την ψήφο των διοριθέντων;
Δεν θα τιμωρηθεί ο πραγματικός «εγκληματίας» που χωρίς λόγω και αιτία τους προσέλαβε ;
O πραγματικός ένοχος φίλες και φίλοι αυτής της εκφυλιστικής οικονομικής κατάστασης, δεν μπορεί να είναι ο διορισμένος δημόσιος υπάλληλος!
Ο πραγματικός εγκληματίας είναι αυτός που τους διόρισε!
Αυτός που γνώριζε ότι δεν υπάρχει λόγος να διορίζει και παρά ταύτα, εγκληματούσε καθημερινά διορίζοντας χιλιάδες κόσμου, βάζοντας τις βάσεις για το μεγαλύτερο έγκλημα που ήταν θέμα χρόνου να «σκάσει» ως μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας !
Το έγκλημα του Ασφαλιστικού!
Αυτοί που διόριζαν, γνώριζαν καλά ότι η επόμενη γενιά, δεν θα μπορούσε να καλύψει την «τρύπα» του ασφαλιστικού που δημιούργησαν όλοι αυτοί οι διορισμοί !
Ο πραγματικός εγκληματίας είναι αυτός, που χωρίς λόγο και αιτία, προκειμένου να κερδίσει μερικούς ψήφους, υφάρπαξε από το ταμείο του κράτους χρήματα του Ελληνα φορολογούμενου, για να διορίζει ανθρώπους που δεν έπρεπε να διοριστούν!
Ο εγκληματίας αυτός, είναι είτε υπουργός, είτε υφυπουργός είτε Πρόεδρος ΔΕΚΟ, είτε κάποιο κομματικό στέλεχος που έδινε εντολές από το γραφείο του στους υπουργούς της Κυβέρνησης!
Το να τιμωρήσουμε έναν οικογενειάρχη, η μια Ελληνίδα μάνα , απολύοντάς τους από το Δημόσιο, δεν μπορεί να συμβεί, αν προηγουμένως, δεν αποδειχτεί ότι δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες!
Κι αν δεν καλύπτουν πραγματικές ανάγκες, σημαίνει ότι κάποιος που είχε την εξουσία της υπογραφής παρανόμησε και μάλιστα διπλά! Πρώτον γιατί διόριζε κάποιον που δεν χρειαζόταν και δεύτερον γιατί «φρόντιζε» ώστε κανείς στο μέλλον να μην μπορεί να πάρει σύνταξη!
Πρόκειται για ένα έγκλημα ΤΥΦΛΟ και ΔΙΠΛΟ κατά του κοινωνικού ιστού της χώρας, το οποίο δεν μπορεί σήμερα να το πληρώσουν οι πολίτες!
Δεν μπορεί να ξεφύγουν για άλλη μια φορά οι πραγματικοί εγκληματίες και να μείνουν στο απυρόβλητο! Πριν κάνει οτιδήποτε η νέα κυβέρνηση Σαμαρά, θα πρέπει προηγουμένως, να στραφεί στην παραδειγματική τιμωρία των …. πραγματικών ενόχων, τόσο ποινικά αλλά κυρίως αστικά, με δέσμευση της προσωπικής τους περιουσίας!
Γιατί, εκτός της ποινικής του ευθύνης, υπάρχει και η αστική ευθύνη του κάθε κομματάνθρωπου ή υπουργού που υπέγραψε απόφαση διορισμού έστω κι ενός ανθρώπου που δεν χρειαζόταν!
Προσωπικά θεωρώ ότι, καμία απόλυση από το δημόσιο δεν μπορεί να συμβεί, αν προηγουμένως, δεν επιβληθεί ποινική και αστική, ποινή σε αυτόν που προσέλαβε όσους δημοσίους υπαλλήλους δεν χρειαζόταν το Δημόσιο!
Τότε και μόνο τότε, θα μπορέσουμε να μιλήσουμε στη χώρα αυτή, για απόλυση έστω κι ενός δημοσίου υπαλλήλου!
Με απλά λόγια, όταν θα «πληρώσουν» αυτοί που προσέλαβαν στρατιές αχρείαστων δημοσίων υπαλλήλων, τότε και μόνο τότε η κυβέρνηση θα δικαιούται να προχωρήσει σε απολύσεις! Αλλιώς, με τυφλές απολύσεις υπό το βάρος των εκβιασμών της Τρόικα, η Κυβέρνηση Σαμαρά, θα δει τον βίο της να διακόπτεται απότομα από την κοινωνική κατακραυγή!
Οσο για την άρση της μονιμότητας, αυτή μπορεί να αποφασιστεί σήμερα κιόλας για όσους υπαλλήλους προσλαμβάνονται στο δημόσιο εφεξής! Γιατί δεν το κάνει κανείς αυτό; Αυτό το τόσο απλό πράγμα, με το οποίο συμφωνούν όλοι οι Ελληνες!
Γιώργος Αδαλής για τους aegeantimes.gr
ΕΚΤ. Το οικονομικό Βατικανό της Ευρωζώνης, με τα άδυτα και απόρρητα!
Τα Μυστικά Αρχεία έχουν διαχωριστεί απ' αυτά στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου τα τελευταία 130 χρόνια παρέχεται μία πολύ περιορισμένη πρόβαση σε μελετητές. Στα Μυστικά Αρχεία δεν είχε και δεν έχει πρόσβαση κανείς εκτός απ' τον Πάπα και τους εκλεκτούς του.
Αν και μάλλον δύσκολο να το πιστέψει κανείς, κάτι παρόμοιο ισχύει και με ένα μεγάλο τμήμα των αρχείων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είναι, ίσως, το πιο αδιαφανές και μυστικοπαθές τραπεζικό ίδρυμα στον κόσμο. Με έδρα της στη Φρανκφούρτη, μετά από αυστηρή απαίτηση της Γερμανίας, δημιουργημένη στα πρότυπα της Bundesbank και υπό γερμανική επιρροή, αποτελεί το κρυφό πυρηνικό όπλο της Γερμανίας μέσω του οποίου καθορίζει τη μοίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι αποφάσεις της ΕΚΤ λαμβάνονται κάτω από άκρα μυστικότητα και σε αντίθεση με άλλες κεντρικές τράπεζες, όπως αυτή των ΗΠΑ, τα πρακτικά των συνεδριάσεων της δε δημοσιεύονται ποτέ, ούτε μετά από πολλά χρόνια αλλά κρατούνται επτασφράγιστο μυστικό. Ακόμη και τα απόρρητα έγγραφα των κρατών κάποια στιγμή αποχαρακτηρίζονται και δίνονται στη δημοσιότητα. Όχι, όμως, τα αρχεία της ΕΚΤ.
Ενάντια στη Συνθήκη της Ευρώπης, που επιτάσσει τη διεξαγωγή ψηφοφορίας από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ για κάθε σημαντικό νομισματικό ζήτημα, ο καθορισμός των επιτοκίων του ευρώ πραγματοποιείται άνευ ψηφοφορίας και χωρίς να δημοσιεύονται τα αρχεία των σχετικών συζητήσεων. Ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία για την οικονομική επιβίωση ενός κράτους, παραχωρείται από τα κράτη μέλη της ΕΕ στην ΕΚΤ με την είσοδο τους στην ευρωζώνη. Αυτό γίνεται με την πίστη και την ελπίδα των κρατών της ΕΕ και τη δέσμευση της ΕΚΤ ότι η άσκηση της νομισματικής πολιτικής θα ασκείται με γνώμονα το κοινό συμφέρον της ευρωζώνης. Τί συμβαίνει, όμως, όταν το συμφέρον του ευρωπαϊκού Βορά είναι διαφορετικό απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου;
Τα επιτόκια του ευρώ καθορίζουν το κόστος του χρήματος στην ευρωζώνη και η επιτοκιακή πολιτική, αναλόγως πώς θα ασκηθεί, μπορεί να προστατέψει, να στηρίξει, να ενισχύσει αλλά και να καταστρέψει μία οικονομία. Για παράδειγμα, διατηρώντας η ΕΚΤ τα επιτόκια στο 2% για περίπου τρία χρόνια, μεταξύ 2003-2006, προκάλεσε φούσκες περιουσιακών στοιχείων στην ευρωζώνη και κυρίως στον ευρωπαϊκό Νότο, ωθώντας κράτη όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία στην υπέρμετρη κατανάλωση και στην εκτόξευση των εισαγωγών από χώρες του ευρωπαϊκού Βορά και κυρίως απ΄ τη Γερμανία. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ελλειμμάτων στον ευρωπαϊκό Νότο και πλεονασμάτων στο Βορά κάτι που αποτέλεσε την βάση για τη μετέπειτα ευρωπαϊκή κρίση.
Κανείς δεν εξήγησε ποτέ γιατί η ΕΚΤ ακολούθησε τη συγκεκριμένη επιτοκιακή πολιτική διατηρώντας τα επιτόκια στο 2% όταν για την ίδια περίοδο για παράδειγμα στις ΗΠΑ τα επιτόκια διαμορφώνονταν στο 4,2% και στη Βρετανία πάνω απ' το 4,5%. Κανείς δεν έχει ερωτηθεί ούτε έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις για τις φούσκες που δημιουργήθηκαν και στη συνέχεια έσκασαν στις χώρες του Νότου εξαιτίας της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.
Κατά τη διάρκεια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης στα τέλη του 2008, οι ΗΠΑ είχαν μειώσει τα επιτόκια τους κοντά στο 0%. Την ίδια στιγμή η ΕΚΤ τα διατηρούσε πάνω απ' το 4% και μάλιστα προέβη σε αύξηση τους μεγεθύνοντας την κρίση ρευστότητας στην ευρωζώνη. Το κόστος του χρήματος στην ΕΕ έγινε πολλαπλάσιο αυτού στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο με αποτέλεσμα να γίνει πανάκριβη και εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη η χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και ο ευρωπαϊκός Νότος να βυθιστεί στην ύφεση.
Η πολιτική της ΕΚΤ στα τέλη του 2008 προκάλεσε την άνοδο του ευρώ στο 1,60 έναντι του δολαρίου κάνοντας το ενιαίο νόμισμα το ακριβότερο στον κόσμο, σκοτώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις ευρωπαϊκές οικονομίες οι οποίες πέρα απ' τα υψηλότερα επιτόκια στη Δύση είχαν να αντιμετωπίσουν και το πανάκριβο ευρώ.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης η ΕΚΤ προχώρησε σε μία νέα παράλογη και καταστροφική για την ΕΕ κίνηση, αυξάνοντας τα επιτόκια του ευρώ την ώρα που ολόκληρος ολόκληρος ο κόσμος προσδοκούσε μία μείωση.
Ποια μέλη, λοιπόν, του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ πρότειναν την παρατεταμένη διατήρηση των επιτοκίων του ευρώ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα όταν η ευρωζώνη γινόταν μια μεγάλη φούσκα και ενώ έπρεπε να ακολουθηθεί η αντίθετη επιτοκιακή πολιτική; Ποια μέλη της ζήτησαν και πέτυχαν την αύξηση των επιτοκίων σε ιστορικό υψηλό στα χρόνια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης όταν έπρεπε να μειωθούν; Ποιος είναι υπεύθυνος για την αύξηση των επιτοκίων του ευρώ κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης; Ποιοι είχαν αντίθετες απόψεις, ενστάσεις, διαφορετικές προτάσεις και ποιες ήταν αυτές;
Το πιθανότερο είναι πως δε θα μάθουμε ποτέ καθώς τα αρχεία των προτάσεων και των συζητήσεων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ είναι μυστικά.
Το θέμα της μυστικότητας με την οποία δρα η ΕΚΤ ήταν εξ αρχής μείζον αλλά έχει μετατραπεί σε καθοριστικής σημασίας στα χρόνια της ευρωπαϊκής κρίσης. Η ΕΚΤ αύξησε τον ισολογισμό της κατά 1,8 τρις ευρώ τα τελευταία τέσσερα έτη αλλά δεν έχει ενημερώσει την ΕΕ σχετικά με τα προϊόντα που αγόρασε, σε ποιες τιμές και με ποιους όρους τα απέκτησε και το κυριότερο από ποιον τα αγόρασε. Κανείς δε γνωρίζει πώς αξιολογεί τις τιμές των προϊόντων που αγοράζει η ΕΚΤ, πώς επιβάλλει τα κουρέματα και αν αυτά είναι ίδια σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Κανείς δεν ξέρει γιατί η ΕΚΤ αποφάσισε να παράσχει δάνεια ύψους μεγαλύτερου του ενός τρις ευρώ στα τέλη του 2011 με αρχές 2012 και όχι νωρίτερα, στην αρχή της κρίσης. Γιατί το συγκεκριμένο ποσό. Γιατί στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Η ΕΚΤ δεν δικαιολογείται, δεν απολογείται, δεν κρίνεται και δεν ενημερώνει. Μόνο αποφασίσει μυστικά και εκτελεί.
Ακόμη και στην περίπτωση της αμερικανικής FED, γνωστή για τη μυστικοπάθεια της, σχεδόν κάθε τι που την αφορά δημοσιεύεται ύστερα από ένα χρονικό διάστημα ενώ μετά από δικαστική διαμάχη με δημοσιογραφικό οργανισμό αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα και τα στοιχεία που αφορούσαν τα μυστικά δάνεια που παρείχε σε τράπεζες κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αντίθετα, η ΕΚΤ δε δημοσιεύει τίποτε και παρά τις αγωγές απ' τον ίδιο δημοσιογραφικό οργανισμό δεν έδωσε, για παράδειγμα, ποτέ στη δημοσιότητα το φάκελο με τα στοιχεία για το swap της Ελλάδας με την Goldman Sachs. Η ιδιωτική Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα για την οποία έχουν γραφτεί άπειρες κατηγορίες είναι μακράν πιο δημοκρατική απ' τη μη κρατική ΕΚΤ.
Όμως, πώς είναι δυνατό να υπάρξει δημοκρατία μέσα απ' τη μυστικότητα; Πώς μπορεί να παραχωρείται ολοένα και περισσότερη εθνική κυριαρχία και δύναμη σε ένα τραπεζικό ίδρυμα το οποίο αποφασίζει για τη ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς να δίνει αναφορά σε κανέναν;
Μετά την τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδο η ΕΚΤ αναμένεται να λάβει ακόμη μεγαλύτερες εξουσίες. Ο ρόλος του επόπτη του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος είναι μία απ' αυτές. Όμως ποιος θα εποπτεύσει τον επόπτη; Ποιος θα ελέγξει τις αποφάσεις του, έστω και ετεροχρονισμένα;
Αναλύοντας τις αποφάσεις της πρόσφατης ευρωπαϊκής συνόδου είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως η Γερμανία έδωσε στην Ιταλία και την Ισπανία την υπόσχεση για τη δυνατότητα άντλησης δανείων με μέτριο πολιτικό κόστος για να λάβει ως αντάλλαγμα την υπόσχεση για την εκχώρηση περισσότερης εθνικής κυριαρχίας και μεγαλύτερων εξουσιών απ' όλα τα κράτη της ευρωζώνης στην ήδη πανίσχυρη ΕΚΤ.
Για ποιο λόγο, όμως, η υπό σχεδιασμό ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση θα πρέπει να περνά μέσα απ' την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Γιατί όχι από ένα τραπεζικό Eurogroup με διαφανείς διαδικασίες του οποίου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται δημοκρατικά και τα αρχεία θα δημοσιεύονται προς κρίση και κριτική;
Μία μη δημοκρατική και με υπερεξουσίες ΕΚΤ οδηγεί σε απόκλιση στη δημοκρατία και τελικά προκαλεί μία κρίση δημοκρατίας εντός της ευρωζώνης. Αυτό συνέβη χωρίς να γίνει αντιληπτό στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας όταν το συμφέρον της Γερμανίας τοποθετήθηκε απ' την ΕΚΤ πάνω απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου κατά τη διάρκεια της άσκησης της νομισματικής πολιτικής. Σήμερα, πλέον, η απόκλιση στη δημοκρατία γίνεται πολύ πιο άκομψα, ωμά και φανερά απ' ότι στα προηγούμενα χρόνια με τη Γερμανία να μη διστάζει να δείχνει ξεκάθαρα την ΕΚΤ ως το ίδρυμα στο οποίο θα πρέπει να υποταχθεί η ευρωζώνη.
Η Γερμανία, όμως, πρέπει να προσέξει πολύ τί εύχεται αλλά και τί επιδιώκει. Δημιουργώντας μία μη δημοκρατική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και παρέχοντας της υπερεξουσίες χωρίς καμία υποχρέωση να λογοδοτεί για το πώς τις ασκεί, βάλλει την αξιοπιστία της και αυξάνει την ανησυχία των αγορών για τον τρόπο λειτουργίας της αλλά και για οτιδήποτε την αφορά. Το άγνωστο δε μπορεί να μετρηθεί, να υπολογιστεί και να αντισταθμιστεί και οι αγορές, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, μπορούν να χάσουν την πίστη τους πολύ εύκολα. Μία τέτοια απώλεια εμπιστοσύνης στην ΕΚΤ θα αποτυπωθεί άμεσα σε ολόκληρη την ευρωζώνη απ΄ το Νότο ως το Βορά και θα επηρεάσει καταλυτικά την εμπιστοσύνη στο ενιαίο νόμισμα. Οι χρηματοοικονομικές, οικονομικές και νομισματικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες.
Το κυριότερο όλων, όμως, ο δρόμος στον οποίο έχει μπει η ΕΚΤ προκαλεί τεράστιες αποκλίσεις εντός της ΕΕ υπονομεύοντας το μέλλον των κρατών μελών της και της ίδιας της Ένωσης και δημιουργώντας μία εκκολαπτόμενη κρίση δημοκρατίας. Η ΕΚΤ δεν πρέπει να γίνει το οικονομικό Βατικανό της ευρωζώνης, ένα κράτος εν κράτει, απ' το οποίο θα εξαρτάται όλο και περισσότερο το μέλλον της. Θα είναι ιστορικό λάθος αν ο δρόμος που προτείνει η Γερμανία για την έξοδο απ' την κρίση περνά μέσα απ' τη λιτότητα στη δημοκρατία.
Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής
Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC LTD
πηγή
Γιατί τα ψάρια δεν κολυμπούν προς τα πίσω;
Οι γρήγοροι «κολυμβητές», όπως ο τόνος, μετακινούνται συστέλλοντας εναλλάξ τους μυς στα δύο πλευρά τους. Έτσι, παράγουν ένα «ωστικό» κύμα κατά μήκος του σώματός τους, που σπρώχνει το νερό τόσο από τα πλάγια όσο και από το πίσω μέρος του. Οι δύο αντίθετες δυνάμεις που ασκούν τα πλευρά αλληλοακυρώνονται, οπότε μένει η ώθηση που τους δίνει το πίσω μέρος τους, η οποία τα σπρώχνει μπροστά.
Ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε ένα ψάρι να κάνει... όπισθεν θα ήταν ένα «ωστικό» κύμα με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή από την ουρά προς τη μύτη. Από τη στιγμή όμως που το μπροστινό μέρος ενός ψαριού είναι μυτερό και έχει αεροδυναμικό σχήμα, αυτή η δύναμη δεν είναι τόσο έντονη. Εξάλλου, το μπροστινό μέρος του σώματος ενός ψαριού δεν είναι τόσο ευέλικτο όσο το πίσω, οπότε και το «ωστικό» κύμα που θα μπορούσε να δημιουργήσει θα ήταν πολύ μικρότερο.
Βέβαια, τα ψάρια μετακινούνται και με έναν άλλο τρόπο: χρησιμοποιώντας τα πτερύγιά τους σαν κουπιά. Έτσι δεν κολυμπούν τόσο γρήγορα, αλλά μπορούν να κάνουν ευκολότερα μανούβρες. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι είδη που ζουν σε οικοσυστήματα με πολλά εμπόδια, όπως κοραλλιογενείς υφάλους, χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά τα πτερύγιά τους για να μετακινούνται, ενώ μερικά από αυτά μπορούν ακόμη και να κολυμπήσουν προς τα πίσω.
Στην πραγματικότητα, τα μόνα ψάρια που δεν μπορούν καθόλου να κολυμπήσουν προς τα πίσω είναι όσα δεν έχουν νυκτική κύστη (μια «φούσκα» που βοηθά στην κολύμβηση), όπως οι καρχαρίες. Αυτά δε βουλιάζουν χάρη στην ώθηση που δίνει η διαρκής κίνηση του νερού στα θωρακικά πτερύγιά τους.
Πηγή
Οι κυβερνήσεις μειοψηφίας πάντα μετρούν τον χρόνο αντίστροφα
Το άρθρο 1 παρ. 3 του ισχύοντος Συντάγματος λέει: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα». Οι δε δύο βασικές αρχές της πραγματικής δημοκρατίας είναι: Η ισότητα της ψήφου και η αρχή της πλειοψηφίας. Επομένως, με βάση την πιο πάνω συνταγματική διάταξη, εφόσον υποτίθεται έχουμε δημοκρατία και ισχύουν οι δύο αυτές αρχές, θα έπρεπε να εκλέγεται κυβέρνηση της χώρας, εκείνη που συγκεντρώνει το 50%+1 των ίσων (μεταξύ των) ψήφων.
Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα;
Ποτέ στα μεταπολιτευτικά χρόνια (πλην της πρώτης περιπτώσεως, του Κ. Καραμανλή το 1974), δεν υπήρξε κυβέρνηση… που να έχει συγκεντρώσει πάνω από το 50% των ψήφων. Άρα η εξουσία στην Ελλάδα, σε καμία περίπτωση δεν πηγάζει από το λαό, με βάση την πλειοψηφική δημοκρατική αρχή όπως ορίζει το Σύνταγμα, αλλά από μειοψηφίες.
Σε ότι αφορά δε την ισότητα της ψήφου, αφήστε το. Αυτή έχει καταλυθεί με τους φασιστικούς εκλογικούς νόμους των διαφόρων bonus στο πρώτο κόμμα και των αποκλεισμών με τα όρια εισόδου στη Βουλή.
Πέρα από αυτό. Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το Σύνταγμα θα διαπιστώσει κάτι εκπληκτικό. Σχεδόν σε κάθε σειρά του αναγράφει τη φράση “ως νόμος ορίζει”. Δηλαδή το ίδιο το Σύνταγμα εκχωρεί πλήρη εξουσιοδότηση στην εκάστοτε μειοψηφική κυβέρνηση, ώστε αυτή, μέσω των νόμων που κατασκευάζει, να ερμηνεύει και να εφαρμόζει κατά το δοκούν το ίδιο το Σύνταγμα.
Επομένως, η πιο πάνω συνταγματική διάταξη, θα έπρεπε κανονικά να διαβάζεται ως εξής: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από την μειοψηφία του λαού και ασκούνται όπως ορίζει η κυβέρνηση».
Αυτό είναι στην πραγματικότητα η «δημοκρατία» μας. Και όμως, αυτό εμείς εξακολουθούμε να το ανεχόμαστε παρότι μας έφερε στο σημερινό χάλι.
Πηγή
Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet!
![ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet! [ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΩΤΙΑ & ΒΙΝΤΕΟ]](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj1nZjYVHWyIy9FC3tikZFEec03kUKH3il1GeShdqD-fk9NQbaJiAcxfVjhi5rwDC8KZKQYf2bDtiNAJA1UIHs_2ZIQdyIZMHwohQq8a-zUcXG9TWTnHkSuzYB3J0hyphenhyphenonvoSrrRzSItZTY/s1600/skandalo-oi-eforiakoi-toy-pasok-poy-epairnan-mizes.jpg "ΜΕΓΑΛΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Οι Πασόκοι εφοριακοί (που πάντα έβγαιναν λάδι), ο Άκης, ο Καπελέρης και η Telestet! [ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΦΩΤΙΑ & ΒΙΝΤΕΟ]")
Ας ξετυλίξουμε, λοιπόν, το κουβάρι αυτής της ομολογουμένως πολυ περίεργης υπόθεσης.
Η είδηση...
Σε δέκα χρόνια φυλάκισης με αναστολή καταδικάστηκαν οι 7 εφοριακοί, τρεις από τους οποίους διευθυντές ΔΟΥ, που κατηγορούνταν ότι προκάλεσαν ζημία κατά του Δημοσίου περίπου 28 εκατ. ευρώ, καθώς είχαν κάνει τα «στραβά μάτια» σε υπόθεση προστίμου κατά εταιρείας .
Το παρασκήνιο
Πάμε, κατ' αρχήν, να καταλάβουμε τι διαβάσαμε. Έκαναν τα στραβά μάτια για λογιαριασμό του επιχειρηματία που τότε (το 2002) είχε την Telestet (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε....) κι έτσι ο επιχειρηματίας γλίτωσε να πληρώσει 28 εκατ ευρώ (36 εκατ. ευρώ ήτοι 12,5 δισ δραχμές ήταν το αρχικό πρόστιμο).
Αυτοί οι 7 εφοριακοί, δέχθηκαν - με το αζημίωτο (εδώ γελάμε) σύμφωνα με τη δικαιοσύνη - απλά να κάνουν τα στραβά μάτια! Με αποτέλεσμα, το δημόσιο να μην εισπράξει ποτέ αυτά τα χρήματα ο μεγάλος επιχειρηματίας της Telestet (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε....) να βγει λάδι, κι αυτοί (οι "7") απλά να καταδικαστούν σε 10 χρόνια φυλάκιση μεν, με αναστολή δε! Πράμα που σημαίνει ότι είναι ελεύθεροι!!!
Και δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ κερατάς από το κράτος να κάνει έλεγχο στο Πόθεν Έσχες των "7" και των συγγενών τους μέχρι 2ου βαθμού!
Η αλήθεια...
Πάμε, λοιπόν, την ιστορία μας πάλι στην αρχή, στο 2002, απ' όπου ξεκινήσαμε την αφήγηση του ρεπορτάζ.
Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στις ΔΟΥ (ΠΟΕ ΔΟΥ) ήταν εκείνη την εποχή ο πρώην "εγκέφαλος" επί Γιωργάκη Παπανδρέου στο ΣΔΟΕ και εσχάτως κατηγορούμενος, Ιωάννης Καπελέρης!
Η Αλίκη Κυριακάκη κατήγγειλε ότι συνάδελφοί της έχουν τεράστιες βίλες, έδωσε ονόματα στον τύπο, οι εφημερίδες και τα κανάλια σκάλισαν την υπόθεση, έδειξαν τις τεράστιες βίλες και ανακάλυψαν ότι οι Πασόκοι εφοριακοί με τις τεράστιες βιλάρες, απηλλάγησαν από τα δικαστήρια (οι πασόκοι αθωώνονται πάντα στα δικαστήρια).
Μάρτυρας υπεράσπισης των εφοριακών ήταν ο καταπράσινος Καπελέρης, που απασχόλησε εντόνως την επικαιρότητα με τα σκάνδαλα συγκάλυψης μεγάλης πετρελαϊκής εταιρείας, που έπρεπε να φάει τεράστιο πρόστιμο και τελικά... τζίφος... (βρε ποιος την είχε, ποιος την είχε.... κι αυτήν...)
Η υπόθεση, όμως, κίνησε και το δίδυμο των οικονομικών εισαγγελέων Πεπόνη - Μουζακίτη! Άρχισαν να σκαλίζουν την ιστορία και μάλιστα σε πολύ βάθος. Ο εφοριακός που πήγε δυό φορές στα δικαστήρια και αθωώθηκε με αποφάσεις που εξετάζονται από την αρχή, είχε ονοματεπώνυμο! Λέγεται Σταύρος Παπαδαυιδ.
Η εμπλοκή Τσοχατζόπουλου
Ο Σταύρος Παπαδαυιδ, έχει μια σύζυγο, την Ελισάβετ Παπαδαυίδ. Η σύζυγος του εφοριακού ήταν μέλος Δ.Σ. μιας εταιρείας με την επωνυμία «URBANICA Α.Ε.». Η εταιρεία προμηθεύει δήμους και ..δημόσιο, με εξοπλισμό (πάρκα, πάρκιγκ κλπ). Μέλος της εταιρείας υπήρξε και ο στενότατος συνεργάτης του Άκη Τσοχατζόπουλου Γιάννης Μπέλτσιος, ο αντ΄αυτού του Άκη, που τώρα κατηγορείται για τις περίφημες μίζες της Ferrostaal με τα γερμανικά υποβρύχια..
Σκάνδαλο χωρίς τέλος.... Ήταν υπόδικοι κι ανέλαβαν διευθυντικές θέσεις!
Το πενταμελές Κακουργιοδικείο επέβαλε ποινή με αναστολή αλλά με περιοριστικούς όρους: την απαγόρευση εξόδου από την χώρα και την υποχρέωση εμφάνισης κάθε 15νθημερο στο Αστυνομικό Τμήμα.
Η υπόθεση της εμπλοκής των επτά εφοριακών άνοιξε στο τέλος του 2000, μετά από μήνυση κατά παντός υπευθύνου που κατέθεσε η εφοριακός Αλίκη Κυριακάκη. Οι καταγγελίες αρχικά προέκυψαν όταν, όπως υποστηρίζει η ίδια, διαπίστωσε ότι οι συνάδελφοί της είχαν ζημιώσει το ελληνικό Δημόσιο από πρόστιμα που δεν επέβαλαν σε μεγάλη επιχείρηση.
Ο φάκελος της υπόθεσης έφτασε για πρώτη φορά στις δικαστικές αίθουσες το 2008, οπότε και οι επτά κατηγορούμενοι αθωώθηκαν, με δεδομένη και την πειθαρχική τους αθώωση το 2006. Ο Άρειος Πάγος επέστρεψε την υπόθεση στο ακροατήριο και το 2010 αθωώθηκαν και πάλι, για να ακολουθήσει και δεύτερη αναίρεση της υπόθεσης από τον Αρειο Πάγο.
Παρότι μάλιστα κατηγορούνταν για κακούργημα, τον περασμένο Δεκέμβριο τρεις από αυτούς τοποθετήθηκαν σε διευθυντικές θέσεις μεγάλων εφοριών της Αττικής. Πρόκειται για τον Γεώργιο Δρογώση, που ανέλαβε διευθυντής στη ΔΟΥ Γλυφάδας, τον Ιωάννη Μέλλο, που τοποθετήθηκε ως διευθυντής στη ΔΟΥ Χαλανδρίου, και τον Θεοφάνη Κουρτζή, που ανέλαβε τη θέση του υποδιευθυντή ελέγχου της Α’ ΔΟΥ Αθηνών.
ΠΗΓΗ
Η ευρωκρίση θα κρατήσει 20 χρόνια
Πάντα αναρωτιόμουν ποιος τοποθετείται σε ριψοκίνδυνους τίτλους μετά από τέτοιες «ιστορικές» ανακοινώσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ορισμένες φορές το ράλι διαρκεί κάποιες ώρες. Άλλες πάλι μερικές ημέρες. Το τελευταίο δεν κράτησε ούτε βδομάδα. Τα spread των ιταλικών και των ισπανικών ομολόγων βρίσκονται πλέον σε υψηλότερα επίπεδα από ότι προ της συνόδου.
Οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι η ΕΕ πραγματοποίησε ένα σημαντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση συμφωνώντας ένα δρόμο προς την τραπεζική ενοποίηση, αλλά ότι δεν έκαναν αρκετά ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Διαφωνώ με αυτή την εκτίμηση. Νομίζω ότι οι ηγέτες έκαναν ένα πολύ μεγάλο βήμα… προς τη λάθος κατεύθυνση.
Το αποτέλεσμα της συνόδου ήταν να εξαρτηθεί η συγκεκριμένη απόφαση για την επίλυση της κρίσης από μία μελλοντική απόφαση, η οποία θα είναι ακόμη δυσκολότερο να επιτευχθεί και κατά συνέπεια πιθανότερο να αποτύχει. Συμφώνησαν ότι δεν θα υπάρξει κοινή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μέχρις ότου αποφασιστεί η πλήρης τραπεζική ενοποίηση. Και η Bundesbank μας υπενθύμισε ότι η τραπεζική ενοποίηση είναι ανέφικτη χωρίς πολιτική ενοποίηση. Το εύλογο συμπέρασμα είναι λοιπόν πως η κρίση δεν θα λυθεί μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.
Αυτό που γνωρίζουμε τώρα είναι πως η Γερμανία δεν θα συμφωνήσει σε ένα κοινό σύστημα εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Δεν μπορεί καν να συμφωνήσει στο να δοθεί τραπεζική άδεια στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας ώστε να αποκτήσει κεφάλαια. Εάν η Γερμανία δεν μπορεί να κάνει τώρα τα ελάχιστα από όσα απαιτούνται, γιατί να πιστέψει κανείς ότι θα συμφωνήσει σε πολιτική ενοποίηση; Αυτή η υπόσχεση είναι ακόμη πιο αναξιόπιστη από τον αλκοολικό που ορκίζεται ότι θα το κόψει σε πέντε χρόνια.
Η πολιτική της διάσωσης του ευρώ έφτασε πλέον σε ένα κρίσιμο όριο στη Γερμανία. Μία ισχνή πλειοψηφία εξακολουθεί να τάσσεται υπέρ του ευρώ, αλλά η πλειοψηφία τάσσεται κατά νέων πακέτων στήριξης. Μία ομάδα 160 οικονομολόγων, υπό την ηγεσία του Hans-Werner Sinn, του προέδρου του ινστιτούτου Ifo, κοινοποίησε την προηγούμενη εβδομάδα μανιφέστο ενάντια στην τραπεζική ενοποίηση. Ένα οργισμένο κείμενο που όμως, αντικατοπτρίζει την κρατούσα άποψη.
Η απάντηση της Angela Merkel ήταν αποκαλυπτική. Τους είπε πως δεν πρέπει να ανησυχούν για τίποτα, καθώς η τραπεζική ενοποίηση αφορά την κοινή εποπτεία. Δεν θα υπάρξει κοινό σύστημα εγγύησης τραπεζικών καταθέσεων. Έχει λοιπόν, πολύ διαφορετική αντίληψη για το τι συνιστά η τραπεζική ενοποίηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
Στην καλύτερη περίπτωση, θα περίμενα αυτή η νέα τραπεζική ενοποίηση να αφορά τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες και να αφήνει το κόστος των cajas και των Landesbanken σε εθνικό έλεγχο. Σαν να υπόσχεται τώρα ο αλκοολικός ότι θα πίνει μόνο τα καλύτερα και ακριβότερα κονιάκ.
Η τραπεζική ενοποίηση που απαιτείται είναι αυτή που δεν θα δεχθεί η Γερμανία: κεντρική εποπτεία και έλεγχος, κοινό ταμείο αναδιάρθρωσης και κοινό σύστημα εγγύησης καταθέσεων. Θα χρειαστούν χρόνια για να δημιουργηθεί. Για να γίνει σωστά απαιτείται τροποποίηση στα εθνικά συντάγματα και στις ευρωπαϊκές συνθήκες, αν μη τι άλλο για να επαναπροσδιορισθεί ο ρόλος της ΕΚΤ. Είναι καθαρή τρέλα να στηρίζεις την αντιμετώπιση της κρίσης στην επιτυχία ενός εγχειρήματος που θα ήταν η μεγαλύτερη απόπειρα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στην ιστορία.
Με τα επιτόκια των 10ετών ομολόγων άνω του 6%, ούτε η Ιταλία ούτε η Ισπανία μπορούν να διατηρήσουν την ένταξή τους στην ευρωζώνη. Αυτό έπρεπε να καταστήσουν σαφές ο Mario Monti και ο Mariano Rajoy στην Angela Merkel κατά τη διάρκεια της συνόδου. Θα έπρεπε να της πουν ότι οι κυβερνήσεις τους θα κάνουν όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες εξόδου από την ευρωζώνη εάν δεν υπάρξει αλλαγή πολιτικής. Η λύση απαιτεί είτε ευρωομόλογο ή κάποια άλλη μορφή κοινής ευθύνης για το χρέος τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα και αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ. Η Γερμανία δεν αποδέχεται το πρώτο και η ΕΚΤ δεν αποδέχεται το δεύτερο.
Λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι τίποτα δεν είναι βιώσιμο ή αυτορρυθμιζόμενο, δύο είναι οι πιθανές πορείες. Η πρώτη είναι να τηρηθεί στάση αναμονής μέχρι την κατάρρευση. Αυτή είναι η στρατηγική που ακολουθεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και οι … αλκοολικοί. Η εναλλακτική είναι να αρχίσεις τις προετοιμασίες – προσέχοντας εν τω μεταξύ να μην πυροδοτήσεις την κατάρρευση. Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς έξοδο μίας χώρας από το ευρώ χωρίς να παραβιάζονται εκατοντάδες εθνικοί και ευρωπαϊκοί νόμοι. Για αυτό κανείς δεν το κάνει. Θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει ανωτέρα βία, ίσως στρατιωτική. Η κατάρρευση θα συνιστούσε το μεγαλύτερο οικονομικό σοκ της εποχής μας.
Το Νοέμβριο είχα γράψει ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει δέκα τρόπους να σώσει το ευρώ. Εάν είχαν κάνει από τότε την προετοιμασία για την τραπεζική και τη δημοσιονομική ενοποίηση, ενδεχομένως να ήταν τώρα σε θέση να συμφωνήσουν σε μία αποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης. Δεν το έπραξαν τότε και τώρα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν την κρίση.
Το μήνυμα που εξέλαβα εγώ από τη σύνοδο είναι πως η ευρωζώνη δεν θα λύσει την κρίση. Υπό αυτή την έννοια, ναι, ήταν όντως, μία «ιστορική» σύνοδος
W. Munchau
Μια υπέροχη ιστορία για 4 ανεμοδαρμένα Air-bus
Η τιμή μοιάζει σκανδαλώδης, παρ’ όλα αυτά βρέθηκαν οι κατάλληλες δικαιολογίες, ότι τα αεροσκάφη αν και καινούργια παρέμειναν για χρόνια σε υπόστεγα εκτεθειμένα στη βροχή και το ξεροβόρι, και αν και κανένας δεν τις μάσησε, εν τούτοις δεν βρέθηκε και κανένας άλλος να σκαλίσει γιαυτό που όλοι ήταν λίγο-πολύ σίγουροι ότι θα εύρισκαν. Δηλαδή, σκάνδαλο.
Πόσο μεγάλο όμως; Πόσο μικρό; Πόσο βαθύ; Και πόσο πολυπλόκαμο; Δύσκολο να το πεις, ειδικά όταν τα σκάνδαλα είναι πια τόσα πολλά, που στο τέλος, μη ξέροντας κανείς από πού να πρωταρχίσει, σηκώνει τα χέρια ψηλά και τα παρατάει.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Διαβάζοντας όλη την προϊστορία της αγοραπωλησίας αυτής, τού τρόπου δηλαδή και τού χρόνου που έγινε η χρηματοδότηση, των προσώπων που ενεπλάκησαν και των περίεργων συμπτώσεων και συνεργειών, περνάει πλέον σε άλλη σφαίρα. Όχι της οργής και της σιχασιάς, αισθήματα που συνοδεύουν συνήθως την εξιχνίαση ενός σκανδάλου, αλλά περιέργως πως, του θαυμασμού! Ναι θαυμασμού, για κάποιον άσχετο και ψοφοδεή, όπως ελόγου μου, μπροστά στην εφευρετικότητα, την άνεση, τη τόλμη και το μέγεθος της ξετσιπωσιάς με την οποία κάποιοι μπορούν και στήνουν την επιχείρηση σκάνδαλο, και μάλιστα για κάποια 40 μόνο ψωροεκατομμύρια.
Εν ολίγοις, όπως αναφέρει με λεπτομέρειες ο αρθρογράφος, η Appolo Aviation Group δεν αποτελεί παρά όψιμη επένδυση μιας εταιρίας με το όνομα Sciens, η οποία έχει μια θυγατρική με το όνομα Cyprus Properties and Holdings, που παραθερίζει μονίμως στα Κeyman, η οποία θυγατρική, κοίτα να δεις, παραμονή Χριστουγέννων, ένα χρόνο πριν την αγοροπωλησία, επισκέπτεται την Proton Bank του γνωστού μας κ. Λαυρεντιάδη και ζητάει ένα δανειάκι των 35 εκ. ευρώ και η οποία είναι τόσο καπάτσα, που το παίρνει αυτοστιγμής. Δηλαδή στις 24 το ζήτησε, στις 29 το πήρε! Σημειωτέον, η εν λόγω εταιρία είναι ταπί, υπερδανεισμένη, και απ’ ότι φάνηκε, ψύχραιμη. Δικηγόρος της Sciens, είναι μια κυρία η οποία τυγχάνει να είναι σύζυγος του διευθύνοντος συμβούλου της Proton, οπότε τα υπόλοιπα τα καταλαβαίνετε, και δεν χρειάζεται να μακρηγορήσω.
Αν θυμηθούμε ότι η Proton φαλίρισε και ότι διασώθηκε με τη βοήθεια, αν δεν απατώμαι του ΤΕΚΕ και των 100 εκ. του φιλεύσπλαχνου Βενιζέλου, ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι στο τέλος τέλος, τα αεροπλάνα πάλι δικά μας είναι! Αν κινηθούν, βεβαίως οι σωστές διαδικασίες και οι δικαστικοί μηχανισμοί.
Γιατί αναφέρομαι στην εν λόγω ιστορία;
Πρώτα, όπως σας είπα, λόγω θαυμασμού, για τον τρόπο που στήνονται οι δουλειές. Το να γνωρίζεις τις λεπτομέρειες, πέρα από διασκεδαστικό, όπως ας πούμε όταν διαβάζεις ένα μυθιστόρημα με εξαιρετική πλοκή, είναι και χρήσιμο, γιατί μια τέτοια τεχνογνωσία μπορεί να αποβεί χρήσιμη σε κάποιο απώτερο μέλλον στον οποιονδήποτε.
Αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι το concept «offshore» αποτελεί ένα χρήσιμο εργαλείο, ένα πασπαρτού για ένα σωρό επικερδείς εργασίες. Κάνε μερικές off-shore, και άστες να βρίσκονται, λέει το ένστικτο. Το να ανοίξει κανείς μια off-shore, απ’ ό,τι έχω πληροφορηθεί δεν είναι και τόσο δύσκολο, αρκεί να πληρώσεις ένα παράβολο 2-3 χιλιάδων ευρώ. Μπορεί τώρα τέτοια ποσά να φαντάζουν υπέρογκα, αλλά σκεφτείτε πόσο μπορεί να αυγατίσουν. Και πόσο σύντομα.
Ο δεύτερος λόγος, που αναφέρομαι στα Air-bus είναι ότι επίκεινται πολύ σημαντικότερες αποκρατικοποιήσεις. Αν μη τι άλλο, περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσω και να μάθω τους τρόπους με τους οποίους θα στηθούν τα νέα σκάνδαλα. Είμαι σίγουρη ότι η ευρηματικότητά τους θα με συναρπάσει. Και επιπλέον, θα συμβάλουν και στον εμπλουτισμό των γνώσεών μου επί του αντικειμένου. Πού ξέρεις καμιά φορά. Μάθε τέχνη κι άστηνε, κι αν πεινάσεις πιάστηνε… Έτσι δε λένε;
e-cynical
Τετέλεσται
Μάθαμε, λοιπόν, με κάθε λεπτομέρεια ποιοι Οργανισμοί θα ιδιωτικοποιηθούν και με ακρίβεια GPS ποιες περιοχές της χώρας θα πουληθούν, ενώ δεν μάθαμε τίποτε για τα αναπτυξιακά μέτρα. Γι’ ακόμη μια φορά, η ανάπτυξη παρουσιάστηκε σαν ευχή. Σαν ένα «Καλή Χρονιά». Γενικόλογα και αόριστα.
Ο κ. Στουρνάρας και ο κ. Σαμαράς γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τον καθένα ότι η ανάπτυξη δε θα έρθει, ότι οι στόχοι του Μνημονίου ούτε καν θα πλησιαστούν, ότι η κατάσταση θα αγριέψει. Η ύφεση θα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και οι ρυθμοί απολύσεων θα έχουν αυξητική τάση.
Ναι, η Ελλάδα είναι ασθενής. Δεν έχει όμως πυρετό. Έχει μια τεράστια πληγή απ’ όπου χάνει τεράστιες ποσότητες αίματος, οι οποίες δεν αναπληρώνονται όσες φιάλες αίματος κι αν στάξεις στις φλέβες της.
Η πληγή λέγεται φοροδιαφυγή. Το αίμα που χορηγείται είναι οι φόροι και τα χαράτσια που πληρώνουν ασταμάτητα μισθωτοί, συνταξιούχοι και μικροεπαγγελματίες. Η πληγή δεν κλείνει και οι αιμοδότες στερεύουν καθημερινά.
Δεν ενδιαφέρεται κανείς να κλείσει το θέμα της φοροδιαφυγής. Είναι γνωστό. Είναι το αντάλλαγμα που δίνεται στους επιχειρηματίες, οι οποίοι εκβιάζουν ότι αν τους πιέσουν θα μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους στη Βουλγαρία.
Κι από την άλλη είναι τα σκάνδαλα. Όταν η Ντόρα Μπακογιάννη της Siemens είναι κυβερνητική βουλευτής και μελλοντική υπουργός, όταν ο κ. Στουρνάρας ήταν εκ των πρωταγωνιστών της οικονομίας στην εποχή της απάτης του Χρηματιστηρίου και σήμερα είναι υπουργός Οικονομίας, όταν ο κ. Βενιζέλος συμμετείχε ως υπουργός στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ τις εποχές των μεγαλύτερων σκανδάλων και σήμερα είναι συγκυβερνήτης, ποιο σκάνδαλο θα εξεταστεί;
Η κυβέρνηση, λέει, θα κάνει μεταρρυθμίσεις για να βελτιώσει το Δημόσιο. Όλοι παραδέχονται ότι η Βουλή χρειάζεται το πολύ 500 άντε 600 υπαλλήλους. Διαθέτει 1.300 υπαλλήλους. Φαντάζομαι ότι θα πρόκειται για υπαλλήλους με διοικητική εμπειρία, γνώσεις και πτυχία.
Ας ξεκινήσει από εκεί τις μεταρρυθμίσεις. Από τα συγγενικά πρόσωπα των βουλευτών, δηλαδή. Ας αποσπάσει τους υπεράριθμους υπαλλήλους σε υπηρεσίες και υπουργεία με ελλείψεις. Με τον κανόνα προσλήψεων 1:10, η μετακίνηση 600 υπαλλήλων της Βουλής αμέσως – αμέσως καλύπτει 6.000 αποχωρήσεις. Όταν είσαι αποφασισμένος για μεταρρυθμίσεις, το δείχνεις. Το παράδειγμα των υπαλλήλων της Βουλής δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν είναι αποφασισμένη για τίποτε άλλο πλην επικοινωνιακών τρικ.
Πολλές φορές ακούστηκε στις ομιλίες των Σαμαρά, Στουρνάρα και κάποιων άλλων κυβερνητικών ομιλητών ότι μια από τις λύσεις που θα «αναπτύξουν» την Ελλάδα είναι ο ιατρικός τουρισμός. Εντελώς συμπτωματικά, από το 2011, τα ιδιωτικά πάρκα υγείας Υγεία, Ιασώ και Βιοαϊτρική δήλωναν ότι ετοιμάζονται για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού. Δεν έχω ιδέα για ποιο λόγο το έκαναν, πάντως μπορείτε να το διαβάσετε εδώ
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο υπουργός Οικονομίας και οι μεγαλύτεροι όμιλοι ιδιωτικών πάρκων υγείας, χρησιμοποιούν ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα για την ανάπτυξη του ιατρικού τουρισμού, δηλαδή το καλό κλίμα της Ελλάδας, τη μεσογειακή διατροφή, και άλλα πέη μπλε.
Πρωταθλήτριες στον ιατρικό τουρισμό είναι σήμερα η Ινδία και η Ταϊλάνδη για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, επειδή το κόστος μιας εγχείρησης σε αυτές τις χώρες είναι στο 1/10 του αντίστοιχου κόστους στις ΗΠΑ και σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Δεύτερον, επειδή το παράνομο εμπόριο οργάνων ανθεί και ο καθείς μπορεί να αγοράσει ένα νεφρό για μεταμόσχευση σε τιμή ευκαιρίας.
Αν το πάμε για να γίνουμε Ινδία ας μας το πουν. Σιγά μην αντιδράσουμε. Η νάρκωση καλά κρατεί. Ήδη κυκλοφορεί σε διάφορα διεθνή μέσα ενημέρωσης η είδηση ότι κάποιοι Έλληνες πουλάνε νεφρά και πνεύμονες. Τα υπόλοιπα είναι παπαριές. Η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που έχει ανεπτυγμένο ιατρικό τουρισμό στην Ευρώπη σήμερα, είναι η Ουγγαρία κι αυτή λόγω των λουτρών της. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ουγγαρία έβαλε και σαν τίτλο εθνικής διαφημιστικής της καμπάνιας το «Spa, Hungary- the land of Spas».
Α, ναι, είναι και η Ελβετία, η οποία όμως ξεκίνησε την προσπάθεια ανάπτυξης ιατρικού (λέμε τώρα) τουρισμού από τη δεκαετία του 1950 με ειδίκευση σε θεραπείες αναζωογόνησης, ανανέωσης και αντιγήρανσης μέσω των μεικτών υπηρεσιών της πλαστικής χειρουργικής και αισθητικής.
Εντάξει, για τους πολύ προχωρημένους, υπάρχει και η Βραζιλία όπου πας Γιώργος κι επιστρέφεις Λουίζα. Είναι κι αυτή μια αναπτυξιακή μέθοδος, αλλά δε νομίζω ότι θα την τολμήσει ο κ. Σαμαράς. Έχει πολλές υποχρεώσεις σε διάφορα υπερ-συντηρητικά στρατόπεδα για να κάνει κάτι τέτοιο.
Επί 3 ημέρες ακούστηκαν αφόρητες γελοιότητες στη Βουλή. Αυτό που μάθαμε είναι ότι υπάρχουν εθνικά προϊόντα προς πώληση. Βέβαια, είναι γνωστό ότι δεν υπάρχουν πελάτες, γι’ αυτό και πιθανόν να τα δώσουμε για ψίχουλα.
Άλλωστε ο κ. Χατζηδάκης έχει εμπειρία στα ξεπουλήματα από την Ολυμπιακή, μόνο που αυτή τη φορά θα έχει την ευκαιρία να πουλήσει και μερικά νοσοκομεία ώστε να κερδίσουν κάτι παραπάνω οι Γερμανοί που πάντα δείχνουν ενδιαφέρον για τέτοιες επενδύσεις.
Ας μην ξεχνάμε ότι, σε μηδέν χρόνο οι Γερμανοί δημιούργησαν 4 νοσοκομεία γερμανικών συμφερόντων στην Αγγλία ώστε να αποσυμφορηθούν οι ουρές αναμονής των βρετανικών νοσοκομείων. Όχι μόνο, δηλαδή, δεν πήγαν ιατρικό τουρισμό στην Αγγλία, αλλά τσέπωσαν και τα χρήματα των Άγγλων ασθενών και των ασφαλιστικών τους Ταμείων.
Η μόνη διέξοδος που έχει η χώρα είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής. Δεν θα την κυνηγήσουν ποτέ, διότι οι ισχυροί φοροφυγάδες είναι οι χορηγοί πολιτικών και κυβερνητικών κομμάτων. Αυτή η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης. Αυτό το σχέδιο ξεκινά. Αυτά μας αξίζουν.
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ
Η απειλή των νεοναζί - Ολόκληρο το ντοκιμαντέρ από το rwf
Στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας η Μαρίν Λε Πεν του Εθνικού Μετώπου εξασφαλίζει την τρίτη θέση στον πρώτο γύρο με 18,01%, το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγράψει στην ιστορία της η ακροδεξιά παράταξη. Στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές της Ελλάδας οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τη Χρυσή Αυγή να περνάει για πρώτη φορά την πόρτα της Βουλής. Η λαϊκή δυσαρέσκεια που γεννά η οικονομική κρίση, μέσα σε ένα σκηνικό ευρύτερης
Και η μακακία συνεχίζεται…
Βέβαια καλό είναι να του θυμίσουμε ότι στην προ-μνημονίου εποχή:
- η ανεργία ήταν 10% και το Μνημόνιο κατάφερε να την εκτινάξει πάνω απο 23%, ενώ αυτή των νέων αγγίζει το 50%
- το χρέος μας ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν κάτω από το 120% και τώρα, μετά από δυο μνημόνια και ένα PSI, ίσως ….καταφέρουμε να το έχουμε αυτό το χρέος το ..2020!
Και ας μη μιλήσουμε για τα λουκέτα, τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων, τη δραματική μείωση του βιοτικού επιπέδου, τα χαράτσια, τη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού, την επιδημία των αυτοκτονιών…
Σου λέει ο άνθρωπος μαζί με την «εσωτερική μας Τρόικα» (Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ), μην σας νοιάζει τίποτα για όλα έχουμε τη λύση. Θα ξεπουλήσουμε άρον άρον την δημόσια μας περιουσία… έναντι πινακίου φακής.
Θα βγάλουμε στο σφυρί όλες τις νευραλγικές κρατικές επιχειρήσεις μας, όλες τις βασικές μας υποδομές (σιδηρόδρομους, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομους, λιμάνια, παραλίες, ακίνητα φιλέτα κ.λ.π.)… Μπράβο σας ρε παιδιά! Θα φάμε με χρυσά κουτάλια για λίγο καιρό…Θα μαζέψουμε κάποια ευρουλάκια για να καλύψουμε ένα διάστημα μισθούς, συντάξεις και διάφορα προνόμια κρατικοδίαιτων!
Μετά όμως τι θα κάνετε; Πως θα σταματήσετε την ύφεση; Πως θα μειώσετε το χρέος; Πως θα ξαναστήσετε το κράτος, όταν θα έχει χάσει τον πλούτο του;
Της Μιχαλούς
334 δισ. ευρώ ο ορυκτός πλούτος της ΔΕΗ σε λιγνίτη!
Τα στοιχεία που παραθέτει φυσιολογικά θα έριχναν άμεσα την οποιαδήποτε κυβέρνηση δεν θέλει να τα δει και προσπαθεί να πουλήσει την ΔΕΗ. Εμείς, να σημειώσουμε πως η ΔΕΗ στο σύνολό της είναι περιουσία του Ελληνικού λαού και κανείς δεν μπορεί να προχωρήσει στην πώλησή της χωρίς να ρωτηθεί ο φυσικός ιδιοκτήτης (δηλαδή ο λαός) μέσω δημοψηφίσματος.
Κάποιοι, αν επιμείνουν στο ξεπούλημα – χάρισμα του πλούτου της χώρας, πολύ σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με την φυλακή. Και μην θυμώνετε κύριε Σαμαρά. Ο καιρός που οι πολιτικοί θα αντιμετωπίσουν τις ποινικές τους ευθύνες, είναι πολύ κοντά, αφού τα “πολιτικά κόστη” δεν σας κοστίζουν τίποτε, πέρα από την εναλλαγή σας στην εξουσία…
Η επιστολή του κ. Μπίλλη..
Κύριοι Βουλευτές της ΝΔ,
Στη σελίδα 23 του annual report 2004 της ΔΕΗ που σας απεστάλη (και συνημμένο) αναφέρεται ότι η ΔΕΗ διαθέτει 3347 εκατομμύρια τονους λιγνίτη (Δυτική Μακεδονία, 1876 εκατ., Δράμα 900 εκατ., Ελασσόνα 69 εκατ. Και Μεγάπολη 255 εκατ.).
Συνολικά δηλαδή διαθέτει 3.347.000.000.000 κιλά λιγνίτη.
Με 0,1 του ευρώ ανα κιλό λιγνίτη η αξία των λιγνιτικών αποθεμάτων της ΔΕΗ ανέρχεται σε 334 δις ευρώ και με 0,01 του ευρώ (δηλαδή ενα λεπτό) ανά κιλό η αξία τους ανέρχεται σε 33 δις ευρώ.
Με 0,05 ευρώ ανά κιλό η αξία τους ανέρχεται σε 150 δις ευρώ.
Συνημμένα μπορείτε να δείτε επίσης τα φράγματα της ΔΕΗ και να εκτιμήσετε και εξ ιδίων και τη γενικότερη τους αξία.
Παρακαλείστε να θέσετε τα στοιχεία αυτά υπ όψην του κ. πρωθυπουργού που προχωρεί σε «ιδιωτικοποίηση» της ΔΕΗ λαμβάνοντας υπ όψην τη χρηματιστηριακή της αξία των 400 περίπου εκατομμυρίων ευρώ.
Ευριπίδης Μπίλλης
Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
Πηγή
Πουλήσου, ρε Φωτόπουλε, να ησυχάσουμε
Alter ego του Τσίπρα ή όχι πάντως, ο Κεδίκογλου έχει ένα δίκιο: ο Νίκος Φωτόπουλος, που οι κρυφοί και φανεροί φύλακες του Μνημονίου τον έχουν επικηρύξει, είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος. Κι αυτό διότι:
Πρώτον, δηλώνει μαρξιστής, δεν αποκηρύσσει το τροτσκιστικό του παρελθόν και επιμένει σε αντιλήψεις -άκουσον, άκουσον- για μια δίκαιη κοινωνία.
Δεύτερον, υπήρξε κορυφαίο συνδικαλιστικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και τόλμησε να καταγγείλει το επί τρεις δεκαετίες κόμμα του, όταν αυτό αναδείχτηκε σε κινητήρια δύναμη του Μνημονίου.
Τρίτον, δεν δέχτηκε και δεν καταδέχτηκε να μεταπηδήσει από τον συνδικαλισμό σε βουλευτικά αξιώματα και υπουργικές καρέκλες, όπως τόσοι και τόσοι συνάδελφοι και σύντροφοί του. Και το χειρότερο; Ακόμα δεν δέχεται.
Τέταρτο και το πιο ενοχοποιητικό απ’ όλα: Είναι κάθετα και αδιαπραγμάτευτα αντίθετος με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Και στον καλό τσαμπουκά μιας εξουσίας που αποφασίζει να πουλήσει και να ξεπουλήσει δημόσια περιουσία, αυτός αντιτάσσει τον κακό τσαμπουκά του συνδικαλισμού που αρνείται να πουλήσει και να ξεπουλήσει την ψυχή του και τους καταναλωτές.
Η επικινδυνότητά του γίνεται ακόμα πιο φανερή αν συνυπολογίσει κανείς ότι αρνείται να πει κακό λόγο για το ΣΥΡΙΖΑ, μένει σε ένα διαμέρισμα εβδομήντα τετραγωνικών, λαμβάνει 1.500 ευρώ τον μήνα από τη ΔΕΗ, και παρά το γεγονός ότι δεκάδες λαγωνικά της μάχιμης δημοσιογραφίας ερευνούν τη ζωή του, δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα τίποτε το μεμπτό ούτε στα οικονομικά του ούτε στα οικονομικά των κουμπάρων του.
Φυσικά, η αλήθεια αυτή δεν εμποδίζει τον Κεδίκογλου και τους ομοίους του να επιμένουν ότι ο Φωτόπουλος είναι ένα σκοτεινό και αμφιλεγόμενο πρόσωπο. Με αποτέλεσμα ο τελευταίος να απαντά: Πουλημένος πάντως δεν είμαι. Και οι νοικοκυραίοι να αγανακτούν: Πουλήσου, ρε Φωτόπουλε, να ησυχάσουμε!
Α, να μην το ξεχάσουμε: Απόδειξη του σκοτεινού και επικίνδυνου ρόλου που παίζει ο συνδικαλιστής της ΔΕΗ είναι ότι δηλώνει οπαδός του Ολυμπιακού και αυτοχαρακτηρίζεται γαύρος. Πράγμα που, με δεδομένο ότι το alter ego του, ο Τσίπρας, είναι σεσημασμένος βάζελος, αποδεικνύει ότι η συμμαχία τους δεν είναι μόνο αντεθνική, αλλά και ετερόκλητη…
ΠΗΓΗ
Πρώτον, δηλώνει μαρξιστής, δεν αποκηρύσσει το τροτσκιστικό του παρελθόν και επιμένει σε αντιλήψεις -άκουσον, άκουσον- για μια δίκαιη κοινωνία.
Δεύτερον, υπήρξε κορυφαίο συνδικαλιστικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και τόλμησε να καταγγείλει το επί τρεις δεκαετίες κόμμα του, όταν αυτό αναδείχτηκε σε κινητήρια δύναμη του Μνημονίου.
Τρίτον, δεν δέχτηκε και δεν καταδέχτηκε να μεταπηδήσει από τον συνδικαλισμό σε βουλευτικά αξιώματα και υπουργικές καρέκλες, όπως τόσοι και τόσοι συνάδελφοι και σύντροφοί του. Και το χειρότερο; Ακόμα δεν δέχεται.
Τέταρτο και το πιο ενοχοποιητικό απ’ όλα: Είναι κάθετα και αδιαπραγμάτευτα αντίθετος με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Και στον καλό τσαμπουκά μιας εξουσίας που αποφασίζει να πουλήσει και να ξεπουλήσει δημόσια περιουσία, αυτός αντιτάσσει τον κακό τσαμπουκά του συνδικαλισμού που αρνείται να πουλήσει και να ξεπουλήσει την ψυχή του και τους καταναλωτές.
Η επικινδυνότητά του γίνεται ακόμα πιο φανερή αν συνυπολογίσει κανείς ότι αρνείται να πει κακό λόγο για το ΣΥΡΙΖΑ, μένει σε ένα διαμέρισμα εβδομήντα τετραγωνικών, λαμβάνει 1.500 ευρώ τον μήνα από τη ΔΕΗ, και παρά το γεγονός ότι δεκάδες λαγωνικά της μάχιμης δημοσιογραφίας ερευνούν τη ζωή του, δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα τίποτε το μεμπτό ούτε στα οικονομικά του ούτε στα οικονομικά των κουμπάρων του.
Φυσικά, η αλήθεια αυτή δεν εμποδίζει τον Κεδίκογλου και τους ομοίους του να επιμένουν ότι ο Φωτόπουλος είναι ένα σκοτεινό και αμφιλεγόμενο πρόσωπο. Με αποτέλεσμα ο τελευταίος να απαντά: Πουλημένος πάντως δεν είμαι. Και οι νοικοκυραίοι να αγανακτούν: Πουλήσου, ρε Φωτόπουλε, να ησυχάσουμε!
Α, να μην το ξεχάσουμε: Απόδειξη του σκοτεινού και επικίνδυνου ρόλου που παίζει ο συνδικαλιστής της ΔΕΗ είναι ότι δηλώνει οπαδός του Ολυμπιακού και αυτοχαρακτηρίζεται γαύρος. Πράγμα που, με δεδομένο ότι το alter ego του, ο Τσίπρας, είναι σεσημασμένος βάζελος, αποδεικνύει ότι η συμμαχία τους δεν είναι μόνο αντεθνική, αλλά και ετερόκλητη…
ΠΗΓΗ
Δήλωση πολιτικής ανυπακοής
- Επειδή το φορολογικό σύστημα είναι καταφανώς άδικο σε ότι αφορά την κατανομή των βαρών,
- Επειδή οι διατάξεις του, ειδικά για τα ΑΜΕΑ, είναι ρατσιστικές, απάνθρωπες και παραβιάζουν θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα όπως αυτό της ισότητας,
- Επειδή η αναπηρία δεν μπορεί να θεωρείται λόγος αποκλεισμού μου από το δικαίωμα στην εργασία που είναι άλλωστε συνταγματικά κατοχυρωμένο,
- Επειδή ο καταφανώς άδικος χαρακτήρας των κάθε είδους εκτάκτων εισφορών και η υποχρέωσή μου να ανταποκριθώ σε αυτές θέτουν σε κίνδυνο την ζωή μου και την ζωή του παιδιού μου,
- Επειδή η ΖΩΗ θεωρείται ακόμη ΔΙΚΑΙΩΜΑ,
- Επειδή το κράτος δεν εκπληρώνει τις ανταποδωτικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από το δικαίωμά του να φορολογεί τους πολίτες,
- Επειδή, για λόγους ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αρνούμαι να καταγραφώ ως παράπλευρη απώλεια σε έναν πόλεμο που προκάλεσε η απληστία, η ανομία, η εθελοδουλεία, η μωροφιλοδοξία, η αμάθεια, η αυθαιρεσία και η ανικανότητα όσων κυβέρνησαν μέχρι τώρα και συνεχίζουν να κυβερνούν, (πολλοί από τους οποίους δεν έχουν ποτέ εργαστεί),
- Επειδή πρόθεσή μου δεν είναι η αποφυγή καταβολής των φόρων, γι’ αυτό και θα συνεχίσω να είμαι συνεπής στην εκπλήρωση των ρυθμίσεων καταβολής φόρων και εισφορών τις οποίες έχω συμφωνήσει με το δημόσιο –ΟΣΟ ΜΟΥ ΕΠΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΎΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ,
- Επειδή αναγνωρίζω ότι οι φορολογικές υποχρεώσεις του πολίτη πρέπει να εκπληρώνονται σε μία δημοκρατική και ανεξάρτητη χώρα αλλά αυτή που κατοικώ δεν είναι τίποτε από τα δύο,
ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΩ ΟΤΙ
Κάνοντας χρήση της μόνης νόμιμης άμυνας που έχω ενάντια στην αυθαίρετη εξουσία,
Επικαλούμαι το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής και αρνούμαι να συμμορφωθώ στην υποχρέωσή μου να υποβάλλω φορολογική δήλωση μέχρι την θεσμική αποκατάσταση της αδικίας.
Χρίστος Χαραλαμπόπουλος.
Η πολιτική ανυπακοή είναι η άρνηση ενός ή περισσότερων ατόμων απέναντι στην τήρηση ορισμένων νόμων, απαιτήσεων και εντολών της κυβέρνησης, ή μιας δύναμης κατοχής, χωρίς να καταφεύγουν στη σωματική βία. Είναι πρωτοβάθμια τακτική της μη βίαιης αντίστασης. Στην πιο μη βίαιη έκφραση της (γνωστή στα σανσκριτικά ως ahimsa ή satyagraha) θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι συμπόνια, με τη μορφή του σεβασμού στη διαφωνία.
Η πολιτική ανυπακοή είναι ένας από πολλούς τρόπους που οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να διαμαρτυρηθούν ή να εξεγερθούν κατά αθέμιτων νόμων. Έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά τεκμηριωμένα μη βίαια κινήματα αντίστασης όπως στην Ινδία (η εκστρατεία κοινωνικής πρόνοιας του Γκάντι και οι εκστρατείες για την ανεξαρτησία της Ινδίας από τη Βρετανική Αυτοκρατορία), στη Νότια Αφρική στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ, στο Αμερικανικό Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων και σε κινήματα ειρήνης παγκοσμίως. Μία από τις πρώτες μαζικές υλοποιήσεις της ήταν η μη βίαιη επανάσταση των Αιγυπτίων εναντίον της βρετανικής κατοχής το 1919.
Ο Αμερικανός συγγραφέας Χένρι Ντέιβιντ Θορό (Henry David Thoreau) πρωτοστάτησε στη σύγχρονη θεωρία πίσω από αυτή την πρακτική με το δοκίμιο του 1849 «Περί Πολιτικής Ανυπακοής», που αρχικά είχε τον τίτλο «Αντίσταση στην Αστική Κυβέρνηση».
Η ιδέα πίσω από το δοκίμιο ήταν αυτή της αυτονομίας, και το πώς αυτή είναι η ηθικότερη επιλογή, γιατί κανείς πρέπει να αποφύγει να πολεμήσει εναντίον της κυβέρνησης, αλλά δεν θα πρέπει να την υποστηρίξει αν δεν συμφωνεί με αυτή. Αυτή η έκθεση είχε αργότερα μεγάλη επίδραση σε πολλούς από αυτούς που εφάρμοσαν την πολιτική ανυπακοή. Στο δοκίμιο αυτό, ο Θορό επίσης εξηγεί τους λόγους που αρνήθηκε να πληρώσει φόρους ως πράξη διαμαρτυρίας κατά της δουλείας και κατά του Μεξικανο-Αμερικανικού Πολέμου.
Σχετικό άρθρο:
Γιατί, ο κόσμος, τελικά, δεν ξέρει ούτε τι λέει και βέβαια ούτε τι θέλει...
O «καταραμένος» Αμεντέο Μοντιλιάνι
Ο Αμεντέο Κλεμέντε Μοντιλιάνι γεννήθηκε στο Λιβόρνο, στις 12 Ιουλίου 1884. Η αστική οικογένεια του σύντομα καταρρέει οικονομικά. Ο «φιλάσθενος» πιτσιρικάς, αποτέλεσμα της φυματίωσης που τον χτύπησε στα πρώτα χρόνια της ζωής, αγάπησε από νωρίς την ζωγραφική και σε ηλικία μόλις 14 χρόνων άρχισε τα μαθήματα πάνω στην τέχνη που στο μέλλον θα αποτελέσει το δημιουργικό καταφύγιο του.
Ο Μοντιλιάνι θα βαλθεί να αποδείξει στην οικογένεια του, στους φίλους του αλλά κυρίως στον ίδιο του τον εαυτό, ότι μπορούσε να γίνει αυτό που τελικά έγινε, ένας από τους σπουδαιότερους ζωγράφους του 20ου αιώνα.
Στα 17 του γράφεται στη στην Ελευθέρα Σχολή Μελέτης Γυμνού (Scuola libera di Nudo) της Φλωρεντίας και ένα χρόνο αργότερα στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βενετίας.
Ανυπάκουος και εμπνευσμένος από τους «καταραμένους» ήρωες του, τον Toulouse-Lautrec αλλά και τον Νίτσε, ακολουθεί μια ζωή βασισμένη στην αταξία και στις καταχρήσεις. Αλκοόλ και ναρκωτικά θα αποτελέσουν αναπόσπαστα κομμάτια της σύντομης ζωής του.
Τα βήματα των ηρώων του αναζήτησε και στο Παρίσι, το 1905. Άλλωστε η Γαλλική πρωτεύουσα υπήρξε το καλλιτεχνικό όνειρο, όλων των «ανήσυχων» της εποχής. Εκεί, θα βρει στέγη στο Le Bateau-Lavoir, ένα κοινόβιο για τους ανέστιους καλλιτέχνες. Το παριζιάνικό προάστιο της Μονμάρτης θα φιλοξενήσει τον Μοντιλιάνι για τρία χρόνια. Σε αυτό το διάστημα ο Μοντιλιάνι αναπτύσσει το δικό του ιδιαίτερο ύφος, μια πρωτότυπη και προσωπική τεχνοτροπία.
Τα γυμνά μοντέλα αποτέλεσαν σημείο έμπνευσης για τον Ιταλό ζωγράφο αλλά και σημείο αναγνώρισης. Ο ίδιος έλεγε ότι «οι όμορφες γυναίκες που αξίζει να ζωγραφίσει ή να σμιλέψει κανείς μοιάζουν συχνά να επιβαρύνονται από τα ρούχα τους». Η άστατη ζωή του σε συνδυασμό με τις κοινωνικές συνθήκες της περιόδου τον και την τραγική οικονομική κατάσταση του ιδίου, τον οδήγησαν στην απόγνωση και αποφασίζει να αποχωρήσει από το Παρίσι και να επιστρέψει στο Λιβόρνο.
Η ιδιαίτερη πατρίδα του όμως φάνταζε μικρή για να χωρέσει την ιδιοφυϊα και τις αγωνίες του, έτσι το 1909 ταξιδεύει και πάλι για το Παρίσι, αλλά αυτή τη φορά αποφασισμένος να εγκατασταθεί μόνιμα στη συνοικία Μονπαρνάς. Ως άλλος «Λοτρέκ» βυθίζεται στο αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τον πληρωμένο έρωτα.
Σύντομα, όμως το «άγιο ρεμάλι» συναντά τον πρώτο μεγάλο του έρωτα, τη Ρωσίδα ποιήτρια Άννα Αχμάτοβα. Οι συνεχείς εκρήξεις του θα την απομακρύνουν και μετά από ένα χρόνο θυελλώδους σχέσης, η Αχμάτοβα επιστρέφει στο σύζυγό της. Η φυγή της τσακίζει τον συναισθηματικό του κόσμου. Ναρκωτικά και αλκοόλ, ακόμη μία φορά, θα αποτελέσουν τα «νηπενθή του φάρμακα».
Η συνάντηση με τον Ρουμάνο γλύπτη Κονσταντίν Μπρανκούζι θα του ανοίξει το κόσμο της γλυπτικής. Ένα κόσμο που ο Μοντιλιάνι θα αγαπήσει τόσο που για έξι χρόνια θα του αφιερωθεί ολοκληρωτικά, ξεχνώντας σχεδόν τη ζωγραφική. Δυστυχώς, ο ίδιος κατέστρεψε τα περισσότερα έργα του. Ωστόσο πρόλαβε να εκθέσει ορισμένα από αυτά στο Φθινοπωρινό Σαλόνι του 1912. Εκείνη τη περίοδο ο Μοντιλιάνι εξασφαλίζει χρήματα πουλώντας σχέδια του.
Λέγεται ότι κρατώντας ένα χαρτί και ένα μολύβι, έμπαινε στα καφέ και αντάλλασσε σχέδια, τα οποία ζωγράφιζε επιτόπου, με κάποια ποσότητα αλκοόλ, ενώ η υγεία του επιβαρύνεται όλο και περισσότερο.
Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ξεσπά και ο φιλάσθενος Μοντιλιάνι δεν γίνεται δεκτός στο στρατό, παρά την επιθυμία του. Η ολοκληρωτική αφοσίωση στη ζωγραφική μοιάζει σχεδόν μονόδρομος και με την βοήθεια του Λέοπολντ Ζμπορόφσκι, ενός εμπόρου τέχνης, μετατρέπει τη σκοτεινή περίοδο του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, σε περίοδο δημιουργίας.
Σε διάστημα πέντε ετών (1915-1920) Μοντιλιάνι ζωγράφισε πάνω από τριακοσίους πίνακες, πραγματοποιώντας παράλληλα την πρώτη – και τελευταία- του έκθεση το 1917. Την ίδια περίοδο, γνωρίζει και την 19χρονη Ζαν Εμπιτέρν, τη γυναίκα που θα τον συντροφεύσει μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του και θα του χαρίσει τη μοναδική απόγονο του. Μαζί θα ταξιδέψουν στην Κυανή Ακτή, όπου θα ζωγραφίσει τους πιο δημοφιλείς του πίνακες.
Εκεί θα γραφτεί και ο επίλογος της ζωής του, καθώς όντας επιβαρημένος από τις καταχρήσεις, προσβάλλεται από μηνιγγίτιδα και στις 24 Ιανουαρίου 1920, ο Μοντιλιάνι αφήνει την τελευταία του πνοή. Μια μέρα αργότερα, η εννέα μηνών έγκυος στο δεύτερο παιδί τους, Ζαν Εμπιτέρν, αδυνατώντας να δεχτεί την απώλεια, αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή της πηδώντας από το παράθυρο.
πηγή
ΕΚΤ. Το οικονομικό Βατικανό της Ευρωζώνης, με τα άδυτα και απόρρητα!
Τα Μυστικά Αρχεία έχουν διαχωριστεί απ' αυτά στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού, όπου τα τελευταία 130 χρόνια παρέχεται μία πολύ περιορισμένη πρόβαση σε μελετητές. Στα Μυστικά Αρχεία δεν είχε και δεν έχει πρόσβαση κανείς εκτός απ' τον Πάπα και τους εκλεκτούς του.
Αν και μάλλον δύσκολο να το πιστέψει κανείς, κάτι παρόμοιο ισχύει και με ένα μεγάλο τμήμα των αρχείων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) είναι, ίσως, το πιο αδιαφανές και μυστικοπαθές τραπεζικό ίδρυμα στον κόσμο. Με έδρα της στη Φρανκφούρτη, μετά από αυστηρή απαίτηση της Γερμανίας, δημιουργημένη στα πρότυπα της Bundesbank και υπό γερμανική επιρροή, αποτελεί το κρυφό πυρηνικό όπλο της Γερμανίας μέσω του οποίου καθορίζει τη μοίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι αποφάσεις της ΕΚΤ λαμβάνονται κάτω από άκρα μυστικότητα και σε αντίθεση με άλλες κεντρικές τράπεζες, όπως αυτή των ΗΠΑ, τα πρακτικά των συνεδριάσεων της δε δημοσιεύονται ποτέ, ούτε μετά από πολλά χρόνια αλλά κρατούνται επτασφράγιστο μυστικό. Ακόμη και τα απόρρητα έγγραφα των κρατών κάποια στιγμή αποχαρακτηρίζονται και δίνονται στη δημοσιότητα. Όχι, όμως, τα αρχεία της ΕΚΤ.
Ενάντια στη Συνθήκη της Ευρώπης, που επιτάσσει τη διεξαγωγή ψηφοφορίας από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ για κάθε σημαντικό νομισματικό ζήτημα, ο καθορισμός των επιτοκίων του ευρώ πραγματοποιείται άνευ ψηφοφορίας και χωρίς να δημοσιεύονται τα αρχεία των σχετικών συζητήσεων. Ο έλεγχος της νομισματικής πολιτικής, που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία για την οικονομική επιβίωση ενός κράτους, παραχωρείται από τα κράτη μέλη της ΕΕ στην ΕΚΤ με την είσοδο τους στην ευρωζώνη. Αυτό γίνεται με την πίστη και την ελπίδα των κρατών της ΕΕ και τη δέσμευση της ΕΚΤ ότι η άσκηση της νομισματικής πολιτικής θα ασκείται με γνώμονα το κοινό συμφέρον της ευρωζώνης. Τί συμβαίνει, όμως, όταν το συμφέρον του ευρωπαϊκού Βορά είναι διαφορετικό απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου;
Τα επιτόκια του ευρώ καθορίζουν το κόστος του χρήματος στην ευρωζώνη και η επιτοκιακή πολιτική, αναλόγως πώς θα ασκηθεί, μπορεί να προστατέψει, να στηρίξει, να ενισχύσει αλλά και να καταστρέψει μία οικονομία. Για παράδειγμα, διατηρώντας η ΕΚΤ τα επιτόκια στο 2% για περίπου τρία χρόνια, μεταξύ 2003-2006, προκάλεσε φούσκες περιουσιακών στοιχείων στην ευρωζώνη και κυρίως στον ευρωπαϊκό Νότο, ωθώντας κράτη όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία στην υπέρμετρη κατανάλωση και στην εκτόξευση των εισαγωγών από χώρες του ευρωπαϊκού Βορά και κυρίως απ΄ τη Γερμανία. Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία ελλειμμάτων στον ευρωπαϊκό Νότο και πλεονασμάτων στο Βορά κάτι που αποτέλεσε την βάση για τη μετέπειτα ευρωπαϊκή κρίση.
Κανείς δεν εξήγησε ποτέ γιατί η ΕΚΤ ακολούθησε τη συγκεκριμένη επιτοκιακή πολιτική διατηρώντας τα επιτόκια στο 2% όταν για την ίδια περίοδο για παράδειγμα στις ΗΠΑ τα επιτόκια διαμορφώνονταν στο 4,2% και στη Βρετανία πάνω απ' το 4,5%. Κανείς δεν έχει ερωτηθεί ούτε έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις για τις φούσκες που δημιουργήθηκαν και στη συνέχεια έσκασαν στις χώρες του Νότου εξαιτίας της νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ.
Κατά τη διάρκεια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης στα τέλη του 2008, οι ΗΠΑ είχαν μειώσει τα επιτόκια τους κοντά στο 0%. Την ίδια στιγμή η ΕΚΤ τα διατηρούσε πάνω απ' το 4% και μάλιστα προέβη σε αύξηση τους μεγεθύνοντας την κρίση ρευστότητας στην ευρωζώνη. Το κόστος του χρήματος στην ΕΕ έγινε πολλαπλάσιο αυτού στις ΗΠΑ και στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο με αποτέλεσμα να γίνει πανάκριβη και εξαιρετικά δύσκολη και επίπονη η χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων και ο ευρωπαϊκός Νότος να βυθιστεί στην ύφεση.
Η πολιτική της ΕΚΤ στα τέλη του 2008 προκάλεσε την άνοδο του ευρώ στο 1,60 έναντι του δολαρίου κάνοντας το ενιαίο νόμισμα το ακριβότερο στον κόσμο, σκοτώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις ευρωπαϊκές οικονομίες οι οποίες πέρα απ' τα υψηλότερα επιτόκια στη Δύση είχαν να αντιμετωπίσουν και το πανάκριβο ευρώ.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης η ΕΚΤ προχώρησε σε μία νέα παράλογη και καταστροφική για την ΕΕ κίνηση, αυξάνοντας τα επιτόκια του ευρώ την ώρα που ολόκληρος ολόκληρος ο κόσμος προσδοκούσε μία μείωση.
Ποια μέλη, λοιπόν, του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ πρότειναν την παρατεταμένη διατήρηση των επιτοκίων του ευρώ σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα όταν η ευρωζώνη γινόταν μια μεγάλη φούσκα και ενώ έπρεπε να ακολουθηθεί η αντίθετη επιτοκιακή πολιτική; Ποια μέλη της ζήτησαν και πέτυχαν την αύξηση των επιτοκίων σε ιστορικό υψηλό στα χρόνια της έξαρσης της διεθνούς κρίσης όταν έπρεπε να μειωθούν; Ποιος είναι υπεύθυνος για την αύξηση των επιτοκίων του ευρώ κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής κρίσης; Ποιοι είχαν αντίθετες απόψεις, ενστάσεις, διαφορετικές προτάσεις και ποιες ήταν αυτές;
Το πιθανότερο είναι πως δε θα μάθουμε ποτέ καθώς τα αρχεία των προτάσεων και των συζητήσεων των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ είναι μυστικά.
Το θέμα της μυστικότητας με την οποία δρα η ΕΚΤ ήταν εξ αρχής μείζον αλλά έχει μετατραπεί σε καθοριστικής σημασίας στα χρόνια της ευρωπαϊκής κρίσης. Η ΕΚΤ αύξησε τον ισολογισμό της κατά 1,8 τρις ευρώ τα τελευταία τέσσερα έτη αλλά δεν έχει ενημερώσει την ΕΕ σχετικά με τα προϊόντα που αγόρασε, σε ποιες τιμές και με ποιους όρους τα απέκτησε και το κυριότερο από ποιον τα αγόρασε. Κανείς δε γνωρίζει πώς αξιολογεί τις τιμές των προϊόντων που αγοράζει η ΕΚΤ, πώς επιβάλλει τα κουρέματα και αν αυτά είναι ίδια σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Κανείς δεν ξέρει γιατί η ΕΚΤ αποφάσισε να παράσχει δάνεια ύψους μεγαλύτερου του ενός τρις ευρώ στα τέλη του 2011 με αρχές 2012 και όχι νωρίτερα, στην αρχή της κρίσης. Γιατί το συγκεκριμένο ποσό. Γιατί στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Η ΕΚΤ δεν δικαιολογείται, δεν απολογείται, δεν κρίνεται και δεν ενημερώνει. Μόνο αποφασίσει μυστικά και εκτελεί.
Ακόμη και στην περίπτωση της αμερικανικής FED, γνωστή για τη μυστικοπάθεια της, σχεδόν κάθε τι που την αφορά δημοσιεύεται ύστερα από ένα χρονικό διάστημα ενώ μετά από δικαστική διαμάχη με δημοσιογραφικό οργανισμό αναγκάστηκε να δώσει στη δημοσιότητα και τα στοιχεία που αφορούσαν τα μυστικά δάνεια που παρείχε σε τράπεζες κατά τη διάρκεια της κρίσης. Αντίθετα, η ΕΚΤ δε δημοσιεύει τίποτε και παρά τις αγωγές απ' τον ίδιο δημοσιογραφικό οργανισμό δεν έδωσε, για παράδειγμα, ποτέ στη δημοσιότητα το φάκελο με τα στοιχεία για το swap της Ελλάδας με την Goldman Sachs. Η ιδιωτική Αμερικανική Κεντρική Τράπεζα για την οποία έχουν γραφτεί άπειρες κατηγορίες είναι μακράν πιο δημοκρατική απ' τη μη κρατική ΕΚΤ.
Όμως, πώς είναι δυνατό να υπάρξει δημοκρατία μέσα απ' τη μυστικότητα; Πώς μπορεί να παραχωρείται ολοένα και περισσότερη εθνική κυριαρχία και δύναμη σε ένα τραπεζικό ίδρυμα το οποίο αποφασίζει για τη ζωή εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων χωρίς να δίνει αναφορά σε κανέναν;
Μετά την τελευταία ευρωπαϊκή σύνοδο η ΕΚΤ αναμένεται να λάβει ακόμη μεγαλύτερες εξουσίες. Ο ρόλος του επόπτη του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος είναι μία απ' αυτές. Όμως ποιος θα εποπτεύσει τον επόπτη; Ποιος θα ελέγξει τις αποφάσεις του, έστω και ετεροχρονισμένα;
Αναλύοντας τις αποφάσεις της πρόσφατης ευρωπαϊκής συνόδου είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως η Γερμανία έδωσε στην Ιταλία και την Ισπανία την υπόσχεση για τη δυνατότητα άντλησης δανείων με μέτριο πολιτικό κόστος για να λάβει ως αντάλλαγμα την υπόσχεση για την εκχώρηση περισσότερης εθνικής κυριαρχίας και μεγαλύτερων εξουσιών απ' όλα τα κράτη της ευρωζώνης στην ήδη πανίσχυρη ΕΚΤ.
Για ποιο λόγο, όμως, η υπό σχεδιασμό ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση θα πρέπει να περνά μέσα απ' την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Γιατί όχι από ένα τραπεζικό Eurogroup με διαφανείς διαδικασίες του οποίου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται δημοκρατικά και τα αρχεία θα δημοσιεύονται προς κρίση και κριτική;
Μία μη δημοκρατική και με υπερεξουσίες ΕΚΤ οδηγεί σε απόκλιση στη δημοκρατία και τελικά προκαλεί μία κρίση δημοκρατίας εντός της ευρωζώνης. Αυτό συνέβη χωρίς να γίνει αντιληπτό στη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας όταν το συμφέρον της Γερμανίας τοποθετήθηκε απ' την ΕΚΤ πάνω απ' αυτό του ευρωπαϊκού Νότου κατά τη διάρκεια της άσκησης της νομισματικής πολιτικής. Σήμερα, πλέον, η απόκλιση στη δημοκρατία γίνεται πολύ πιο άκομψα, ωμά και φανερά απ' ότι στα προηγούμενα χρόνια με τη Γερμανία να μη διστάζει να δείχνει ξεκάθαρα την ΕΚΤ ως το ίδρυμα στο οποίο θα πρέπει να υποταχθεί η ευρωζώνη.
Η Γερμανία, όμως, πρέπει να προσέξει πολύ τί εύχεται αλλά και τί επιδιώκει. Δημιουργώντας μία μη δημοκρατική Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και παρέχοντας της υπερεξουσίες χωρίς καμία υποχρέωση να λογοδοτεί για το πώς τις ασκεί, βάλλει την αξιοπιστία της και αυξάνει την ανησυχία των αγορών για τον τρόπο λειτουργίας της αλλά και για οτιδήποτε την αφορά. Το άγνωστο δε μπορεί να μετρηθεί, να υπολογιστεί και να αντισταθμιστεί και οι αγορές, σε αντίθεση με τους ανθρώπους, μπορούν να χάσουν την πίστη τους πολύ εύκολα. Μία τέτοια απώλεια εμπιστοσύνης στην ΕΚΤ θα αποτυπωθεί άμεσα σε ολόκληρη την ευρωζώνη απ΄ το Νότο ως το Βορά και θα επηρεάσει καταλυτικά την εμπιστοσύνη στο ενιαίο νόμισμα. Οι χρηματοοικονομικές, οικονομικές και νομισματικές συνέπειες θα μπορούσαν να είναι τεράστιες.
Το κυριότερο όλων, όμως, ο δρόμος στον οποίο έχει μπει η ΕΚΤ προκαλεί τεράστιες αποκλίσεις εντός της ΕΕ υπονομεύοντας το μέλλον των κρατών μελών της και της ίδιας της Ένωσης και δημιουργώντας μία εκκολαπτόμενη κρίση δημοκρατίας. Η ΕΚΤ δεν πρέπει να γίνει το οικονομικό Βατικανό της ευρωζώνης, ένα κράτος εν κράτει, απ' το οποίο θα εξαρτάται όλο και περισσότερο το μέλλον της. Θα είναι ιστορικό λάθος αν ο δρόμος που προτείνει η Γερμανία για την έξοδο απ' την κρίση περνά μέσα απ' τη λιτότητα στη δημοκρατία.
Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής
Διευθυντής GSTA Ltd, WTAEC LTD
πηγή
-
Το γύρο του κόσμου κάνει ένα τρομακτικό βίντεο από τη μεταφορά με ασθενοφόρο του νεκρού σώματος του Μουαμάρ Καντάφι.(Vid) Ένα συγκλονιστι... -
Τα ΜΜΕ ανά τον κόσμο αποκρύπτουν τις εικόνες του εξεγερμένου λαού της Ισπανίας. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική των Βρυξελλών οδηγεί τους λαούς τη... -
ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ Ο Ιωάννης Βαρδακαστάνης βρίσκεται στην κορυφή του παγκ... -
Η ΚΟ του ΚΚΕ με την πρόταση νόμου που κατέθεσε στη Βουλή ζητεί την κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και του Μεσοπρόθεσμου Πλ... -
Πωλούνται όλα, μαζί και τα... κοιτάσματα! Ποιούς συμβούλους επέλεξε η διυπουργική και τι πουλάει το Δημόσιο Με διαδικασίες εξπρές προχωρο... -
Το δίλημμα των νέων της Ελλάδας: Παραμονή ή μετανάστευση. Με την ανεργία, την αύξηση στο ποσοστό αυτοκτονιών, τη μετανάστευση καθώς κ... -
Ένα video με αποσπάσματα απ’ όλο τον κόσμο. Πόσα κοινά μπορεί να εντοπίσει κανείς σε όλες τις χώρες. Μια παγκόσμια τυραννία που στρέφεται ε... -
Ένα οδοιπορικό στη Σητεία, και συγκεκριμένα στο χωριό Σίτανος, αποκαλύπτει στην πράξη την εικόνα ενός κρητικού χωριού που «αναπτύχθηκε» μέ... -
Οδηγός ξυλοκόπησε άγρια το βράδυ της Πέμπτης 10χρονο κοριτσάκι στην συμβολή των οδών Μαιζώνος και Παπαφλέσσα, στην Πάτρα, με αφορμή το... κα... -
- Επειδή το φορολογικό σύστημα είναι καταφανώς άδικο σε ότι αφορά την κατανομή των βαρών, - Επειδή οι διατάξεις του, ειδικά για τα ΑΜΕΑ, ε...
