Δήλωση πολιτικής ανυπακοής

- Επειδή το φορολογικό σύστημα είναι καταφανώς άδικο σε ότι αφορά την κατανομή των βαρών,
- Επειδή οι διατάξεις του, ειδικά για τα ΑΜΕΑ, είναι ρατσιστικές, απάνθρωπες και παραβιάζουν θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα όπως αυτό της ισότητας,
- Επειδή η αναπηρία δεν μπορεί να θεωρείται λόγος αποκλεισμού μου από το δικαίωμα στην εργασία που είναι άλλωστε συνταγματικά κατοχυρωμένο,
- Επειδή ο καταφανώς άδικος χαρακτήρας των κάθε είδους εκτάκτων εισφορών και η υποχρέωσή μου να ανταποκριθώ σε αυτές θέτουν σε κίνδυνο την ζωή μου και την ζωή του παιδιού μου,
- Επειδή η ΖΩΗ θεωρείται ακόμη ΔΙΚΑΙΩΜΑ,
- Επειδή το κράτος δεν εκπληρώνει τις ανταποδωτικές του υποχρεώσεις που απορρέουν από το δικαίωμά του να φορολογεί τους πολίτες,
- Επειδή, για λόγους ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αρνούμαι να καταγραφώ ως παράπλευρη απώλεια σε έναν πόλεμο που προκάλεσε η απληστία, η ανομία, η εθελοδουλεία, η μωροφιλοδοξία, η αμάθεια, η αυθαιρεσία και η ανικανότητα όσων κυβέρνησαν μέχρι τώρα και συνεχίζουν να κυβερνούν, (πολλοί από τους οποίους δεν έχουν ποτέ εργαστεί),
- Επειδή πρόθεσή μου δεν είναι η αποφυγή καταβολής των φόρων, γι’ αυτό και θα συνεχίσω να είμαι συνεπής στην εκπλήρωση των ρυθμίσεων καταβολής φόρων και εισφορών τις οποίες έχω συμφωνήσει με το δημόσιο –ΟΣΟ ΜΟΥ ΕΠΤΡΕΠΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΟ, ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΎΕΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ,
- Επειδή αναγνωρίζω ότι οι φορολογικές υποχρεώσεις του πολίτη πρέπει να εκπληρώνονται σε μία δημοκρατική και ανεξάρτητη χώρα αλλά αυτή που κατοικώ δεν είναι τίποτε από τα δύο,

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΩ ΟΤΙ

Κάνοντας χρήση της μόνης νόμιμης άμυνας που έχω ενάντια στην αυθαίρετη εξουσία,
Επικαλούμαι το δικαίωμα της πολιτικής ανυπακοής και αρνούμαι να συμμορφωθώ στην υποχρέωσή μου να υποβάλλω φορολογική δήλωση μέχρι την θεσμική αποκατάσταση της αδικίας.

Χρίστος Χαραλαμπόπουλος.

Η πολιτική ανυπακοή είναι η άρνηση ενός ή περισσότερων ατόμων απέναντι στην τήρηση ορισμένων νόμων, απαιτήσεων και εντολών της κυβέρνησης, ή μιας δύναμης κατοχής, χωρίς να καταφεύγουν στη σωματική βία. Είναι πρωτοβάθμια τακτική της μη βίαιης αντίστασης. Στην πιο μη βίαιη έκφραση της (γνωστή στα σανσκριτικά ως ahimsa ή satyagraha) θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι συμπόνια, με τη μορφή του σεβασμού στη διαφωνία.

Η πολιτική ανυπακοή είναι ένας από πολλούς τρόπους που οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να διαμαρτυρηθούν ή να εξεγερθούν κατά αθέμιτων νόμων. Έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλά τεκμηριωμένα μη βίαια κινήματα αντίστασης όπως στην Ινδία (η εκστρατεία κοινωνικής πρόνοιας του Γκάντι και οι εκστρατείες για την ανεξαρτησία της Ινδίας από τη Βρετανική Αυτοκρατορία), στη Νότια Αφρική στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ, στο Αμερικανικό Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων και σε κινήματα ειρήνης παγκοσμίως. Μία από τις πρώτες μαζικές υλοποιήσεις της ήταν η μη βίαιη επανάσταση των Αιγυπτίων εναντίον της βρετανικής κατοχής το 1919.

Ο Αμερικανός συγγραφέας Χένρι Ντέιβιντ Θορό (Henry David Thoreau) πρωτοστάτησε στη σύγχρονη θεωρία πίσω από αυτή την πρακτική με το δοκίμιο του 1849 «Περί Πολιτικής Ανυπακοής», που αρχικά είχε τον τίτλο «Αντίσταση στην Αστική Κυβέρνηση».
Η ιδέα πίσω από το δοκίμιο ήταν αυτή της αυτονομίας, και το πώς αυτή είναι η ηθικότερη επιλογή, γιατί κανείς πρέπει να αποφύγει να πολεμήσει εναντίον της κυβέρνησης, αλλά δεν θα πρέπει να την υποστηρίξει αν δεν συμφωνεί με αυτή. Αυτή η έκθεση είχε αργότερα μεγάλη επίδραση σε πολλούς από αυτούς που εφάρμοσαν την πολιτική ανυπακοή. Στο δοκίμιο αυτό, ο Θορό επίσης εξηγεί τους λόγους που αρνήθηκε να πληρώσει φόρους ως πράξη διαμαρτυρίας κατά της δουλείας και κατά του Μεξικανο-Αμερικανικού Πολέμου.


Σχετικό άρθρο:
Γιατί, ο κόσμος, τελικά, δεν ξέρει ούτε τι λέει και βέβαια ούτε τι θέλει...